Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Saturday 23 October 2021
HOME
NEWS
ANALYSIS
INTERVIEW
POLITICS
SOCIAL
STATEMENTS
ECONOMY
SEARCH

���������� ��������


چو ايران نباشد تن من مباد، بدين بوم و بر زنده يک تن مباد
[ علی ناظر]
[Source: Iran's Crises – English (ICE)]


به راستي اگر آمريکا به ايران حمله کند، احساسات ملي ما تا چه حد جريحه دار خواهد شد؟ آيا جناياتي که رژيم جمهوري اسلامي در اين دو دهه و اندي بر ملت ما روا داشته کمتر از آنچه آمريکا مي تواند بکند بوده است؟ آيا براي نجات خاک وطن، که رژيم جهل و جنايت آن را به توبره کشيده است، بايد با آخوند ها هم جبهه شد و در مقابل حمله بيگانه به خاک وطن جبهه اي مشترک تشکيل داد؟ آيا آمريکا و اسرائيل بيگانه تر از آخوند ها با منافع ملي و خواست هاي ملت ايران اند؟ آيا همچون زمان حمله عراق به ايران، نيروهاي راديکال مستقلا جبهه خود را تشکيل خواهند داد؟ آيا چنين امري امکان پذير است؟ آيا يکي از دلايلي که آمريکا مي خواهد اين رژيم را سرنگون کند، ناتواني اپوزيسيون برانداز در انجام اين امر نيست؟ بهاي سرنگوني رژيم از اين طريق چه خواهد بود؟ مردم چه بايد بکنند؟ مردم چه مي توانند بکنند؟ چگونه مي توانند از چنين حمله اي استقبال کنند؟ چگونه مي توانند به آمريکا پيام دهند که مدافع چنين طرحي نيستند؟ اگر جنگي بوقوع بپيوندد، آيا پيامد هايش از جنگ افغانستان و عراق به مراتب بيشتر نخواهد بود؟ اثرات سوء بمباران سايت هاي اتمي که در گوشه و کنار کشور پراکنده است چه خواهد بود؟ خسارات زلزله بم را مشاهده کرديم، خسارات بمباران مکرر تهران تا چه حد خانمان سوز خواهد بود؟ اگر تهديد آمريکا فقط به بمباران مناطق حساس و نظامي محدود شود، چه منافعي براي رژيم خواهد داشت؟ اگر آمريکا و يا اسرائيل فقط به شکستن ديوار صوتي فضاي تهران کفايت کنند چه بازتابي خواهد داشت؟ مي دانيم که خميني هميشه جنگ را نعمتي الهي مي دانست، آيا رژيمي که هميشه بحران زا بوده و بحران آفريني ترفندي براي ادامه حياتش است، از حمله ي آمريکا با آغوش باز استقبال نخواهد کرد؟ آيا چنين جنگي، همانند جنگ عراق-ايران، مردم را که بار ها نشان داده اند، غيور و ميهن پرست اند، به کج راه نخواهد کشاند و از مسير اصلي يعني براندازي کليت نظام دور نخواهد کرد؟ آيا شعاري که در نخستين سطر اين يادداشت آمده ما رااز مسير اصلي - سرنگوني رژيم ارتجاعي اسلامي، خارج نخواهد کرد؟
نيروهاي سياسي چه وظيفه اي دارند؟ چه مي توانند بکنند؟ آيا زمان آن نرسيده که هم پيمان و متحد به جهانخواران پيامي مشترک داده و مشخصا در بيانيه اي مشترک اهداف آزاديخواهانه خود را براي ايراني آباد و آزاد ابلاغ داشته و آمريکا را از تجاوز برحذر دارند؟ آيا آمريکا قصد حمله دارد، و يا اينکه تمام اين گرد و خاک ها براي انجام اهداف ديگري است؟ سوال بسيار است. ديدگاه در نامه اي از برخي از رهبران، شخصيت ها و تحليل گران سياسي، درخواست کرده است که به مقوله "احتمال حمله آمريکا" بپردازند. ليست اسامي افرادي که تا به حال پاسخ مثبت داده اند در پايين آمده است، که پيشاپيش از آنها تشکر مي کنم. اين ويژه نامه 20 مارس، سالگرد حمله آمريکا به عراق منتشر خواهد شد. ايرج شکري+ مينا احدي+ رحيم عابدين زاده+ کورش عرفاني+ منصور کوشان + سياوش مدرسي+ بهرام رحماني+ م. راد+ مهدي سامع+ فريبرز سنجري+ مسعود افتخاري+ امیر جواهری لنگرودی+ محمدحسيبي+ يدالله خسروشاهي سعي شده است که مطالب مندرج در اين ويژه نامه، گويش هاي مختلف فکري را نمايندگي کند. به اميد اينکه تا 20 مارس پاسخ هاي مثبت بيشتري دريافت کنم(آخرين مهلت دريافت مقالات 15 مارس است). با ايمان به سرنگوني رژيم جمهوري اسلامي علي ناظر – 20 بهمن 1383 - ديدگاه nazer@didgah.net





[Posted comments]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©