تعهد 92
علی ناظر


پیام آقای مسعود رجوی (27 شهریور 1392 – لینک شنیداری به سایت دیدگاه) از چند لحاظ شایان توجه است. 



  • به این سوال که موضع مسعود رجوی پیرامون کشتار 10 شهریور چیست، و یا چرا سکوت کرده، و یا اینکه در «گیجی» به سر می برد، ووو... پاسخ می دهد. پاسخ روشن است: «تعهد به سرنگونی».





  • همانطور که نوشتار کوتاهم  (20 شهریور 1392) «رنگ شکست استراتژیک» نوشته بودم «در کوتاه مدت، جنایت در 10 شهریور 1392 همچون ضربه 19 بهمن 1360 و قتل فرمانده موسی خیابانی و یارانش از جمله اشرف ربیعی، را می توان بعنوان یک ضربه بررسی کرد. اما به لحاظ استراتژیک و در طولانی مدت، عاملی می شود تا مجاهدین با بازسازی خود، و بهره گیری از جوّ ایجاد شده، ریشه های اجتماعی (اسلامی)، سیاسی (بین المللی) و حتی اقتصادی (حل و فصل اموال در اشرف) موقعیت خود را توسعه دهند.» با توجه به این نکات، ارزیابی پیام 27 شهریور 92 آقای مسعود رجوی شایان توجه می شود.


  • کشتار 10 شهریور نه تنها تکان دهنده بلکه پیام دهنده هم بود - «مثل چشمه تو نگاه ها جاریم». 





  • در این پیام ویدیوئی، به واژه های «تعهد 92»، «فدایی اشرف»، تبعات «گروگانگیری»، و «مسیر راه» جانباختگان 10 شهریور که در 6-8 مرداد 92  برای خود تعیین کرده بودند، مکررا اشاره می شود. واژه های «تعهد»، و «مسیر راه» نه تنها بار سیاسی – نظامی با خود حمل می کنند (بخصوص که پیش از وقوع جنایت 10 شهریور 92 ابراز شده است)، بلکه از بار ایدئولوژیک مشخص و نوینی هم برخوردار است (بطور مثال کمتر به حسین بن علی و بیشتر به علی اشاره می شود – شاید بخاطر رمضان). 





  • شاید آنچه در این پیام (و مطالب حاشیه ای آن) آمده، برای بسیاری که به رفتار شناختی ایدئولوژیک مجاهدین توجه ندارند حائز اهمیت نباشد، اما به نظر من، آنچه در این پیام (و مطالب حاشیه ای آن) آمده هشدار و پیام مشخصی برای رژیم به همراه دارد. 





  • در این پیام، نشانی از شکست دیده نمی شود. امر سرنگونی همچنان پای برجاست. هویت تشکیلاتی مجاهدین آسیب ریشه ای ندیده است. در این پیام، به عمد مشخص می شود که تصمیم به ماندگاری در اشرف، و فدایی شدن، و تعهد 92، در 8 مرداد، (حدودا 1 ماه پیش از جنایت) از سوی جانباختگان اتخاذ شده است. ساده اینکه، ماندگاران در اشرف، به تصمیم خود ماندند، و با تصمیم شخصی و ایدئولوژیک خود «فدایی» مسیر راه خود شدند. 





  • رژیم این پیام را بطور حتم می گیرد، و بطور حتم سعی خواهد کرد که اینبار به مجاهدین در لیبرتی ضربه بزند. 





  • برای تضعیف پروژه رژیم، باید تمام سعی را برای آزادسازی گروگانها بکار برد. پیش از این در نوشتار «مارگزیده» نوشته بودم که الویت باید آزادسازی گروگانها، و سپس سهمیه بندی برای خروج از عراق باشد. پیام آقای مسعود رجوی (27 شهریور 92) مؤکد این نکته است. 



علی ناظر

1 مهر 1392

سایت بحران



 



Source: سایت بحران



Iran's Crises  1998 - 2007   ©