خشنودی رژیم اسلامی، خشنودی آمریکا
علی ناظر


در اخبار آمده که علاوی پیشی گرفته و تعداد کرسی هایش از نوری المالکی 2 تا بیشتر است، و ظاهرا این پیش افتادن می تواند به او امکان تشکیل دولت آینده عراق را بدهد.


تا اینجا به ما مربوط نیست. عراق کشوری مستقل است و سعی دارد خود را از شر نیروهای اشغالگر از یک سو، و تروریسم صادراتی رژیم اسلامی از سوی دیگر نجات دهد، تا شاید بتواند نفسی راحت کشیده و مردمش در صلح، آینده کشورشان را طراحی کرده و پایه های آن را بسازند.


آنچه که به ما، دوستداران نیروهای ایرانی که در مرزهای عراق و ایران ساکن هستند، و بخصوص ساکنین اشرف ، مربوط می شود، محدودیتهایی است که علاوی پیش روی خواهد داشت. وی، شاید، مجبور باشد بنا به داد و ستد های معمول سیاسی، بده و بستان ها و توافقات نانوشته ای با نوری المالکی داشته باشد. شناسنامه مالکی هم که برای همه روشن است، و روابط حسنه وی و خط فکری طرفداران او با رژیم اسلامی هم بر کسی پوشیده نیست.


آیا علاوی و مالکی ائتلاف خواهند کرد، و اگر چنین باشد، آیا همانطور که آمریکا و انگلیس برای خشنودی جمهوری اسلامی در فروردین81، بر سر ساکنین اشرف بمب ریختند، اینبار علاوی به خواست مالکی برای تکرار 7 مرداد 88 دیگری تن خواهد داد؟


پاسخ سخت است. واقعیت اما روشن است. علاوی دست نشانده آمریکا است، و نیروهای تحت فرمان مالکی، در جلوی چشمان نیروهای آمریکا، به اشرف حمله کردند و جنایتی وصف ناپذیر آفریدند.


با توجه به شکر آب شدن ظاهری روابط رژیم و آمریکا، آیا دوران مماشات غرب و جهانخواران به سر آمده است؟ من فکر نکنم. منافع آمریکا در خشنودی رژیم اسلامی نهفته است، و رژیم اسلامی از بودن ساکنین اشرف در عراق خشنود نبوده، نیست، و نخواهد بود.


 


علی ناظر


6 فروردین 1389


 



Source: سايت ديدگاه



Iran's Crises  1998 - 2007   ©