Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Wednesday 17 January 2018
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

* پیام یک شاعر، شعر و شعار دانشجو  علی ناظر

* فقط چند جمله  علی ناظر



اشتباه محاسبه - مفتی، مفتی (1)
[ علی ناظر]
[منبع: سایت بحران]


آقای مسعود رجوی در 5 آبان 91 (بمناسبت عید قربان) نکاتی را بیان کرده اند که نباید از آن به سادگی گذشت.

 پیش از پرداختن به این نکات، شاید بهتر باشد که باورهای خودم را لیست کنم: 

 

  • این رژیم به زبان خوش دفتر کارش بسته نمی شود.
  • بدون شک، رهایی ایران از شر این رژیم، همراه با درد، و رنج، خون و ویرانی خواهد بود.
  • راهکار «مسالمت آمیز» شاید موفق شود، اما نه در این دهه و یا دهه بعدی.
  • مبارزه قهرآمیز به تنهایی نمی تواند تنها ره رهایی باشد.
  • گسترش و تشدید اعتراضات اجتماعی تحت حمایت چتر حفاظتی مبارزان مسلح رادیکال، تنها مدل پیروزمند و خلقی است.
  • ورود عنصر بیگانه (مبارزان مسلح، حمله نظامی محدود یا نا محدود) علیه منافع خلق عمل کرده، و در راستای تحکیم ریشه های جهانخواران در ایران و منطقه بازده خواهد داشت.
  • به نظر من، جنگ نخواهد شد، اما از آنجایی که آقای رجوی این مبحث را پیش کشیده اند، لازم دیدم که آن را جدی گرفته و به آن بپردازم.

پیشنهاد می کنم که سخنان آقای مسعود رجوی که بمانسبت «عید قربان» (5 آبان 1391) بیان شده، حتما مورد توجه قرار بگیرد (لینک شنیداری). در این سلسله نوشتار به گوشه هایی از این سخنان می پردازم.

در بخشی از سخنانشان،آقای رجوی می گویند:
«صرف نظر از مکانیسم ها، رژیم سرنگون می شود. حالا دقت کنید. مثل بحث های تبیین که یادتان هست. یک وقت داریم ما از مکانیسم ها صحبت می کنیم، یک وقت داریم یک چیزی را تبیین و تحلیل می کنیم. مکانیزمش را من الان نمی دانم. اول، باید آدم از تبیین رد بشود، بعد در یک تحقیق علمی و منطقی برود سراغ مکانیزم ها.  می خواهم ذهنتان پیچ و تاب نخورد که چطور؟... اگر از من پرسیده شود که مکانیسم ها چی می تواند باشد؟ می گفتم نمی دانم چیست ... تو مکانیسم ها خودتان را نپیچانید. هرکسی هم از مکانیسم ها صحبت کند، مکانیسم ها متولد نشده هنوز... اینجا هم سوال اینست "اگر رژیم پای جنگ بیاید"، مکانیزم ها را من نمی دانم، هر چی هم بگویم حدس و گمان است. می تواند درست باشد، می تواند غلط باشد، فعلا نمی خواهیم خود را اینجا بپیچانیم که مکانیزمش چه جوری می شود، نمی دانم. نمی توانم هم بدانم الان. چون واقع نشده که. صرف نظر از مکانیسم ها، خوب معلوم است، پای جنگ که پیش بیاید، چون رژیمش را می دانیم که خیلی پوسیده است، سر تا پای این سپاهش رفته تو اقتصاد... وقتی می گوییم جنگ، خوب، یعنی پرواز ممنوع... یعنی آنچیزی که سر قذافی دیدیم.».

 سوال اول: اگر رژیم پای جنگ بیاید، آیا رژیم سرنگون می شود؟

 شایان توجه اینکه، از 5 آبان تاکنون (35 روز)، هنوز کسی به این نکات نپرداخته است، و از آن تحلیلی ارائه نداده است، حتی اعضای محترم شورای ملی مقاومت. گاهی از اوقات شک می کنم که این شخصیتهای محترم اصولا به سخنان آقای رجوی گوش می کنند، و در این رابطه نظری دارند که بخواهند با «خلق قهرمان» در میان بگذارند؟ بگذریم.

آقای رجوی شکل «جنگ» را چنین توضیح می دهند « وقتی می گوییم جنگ، خوب، یعنی پرواز ممنوع... یعنی آنچیزی که سر قذافی دیدیم.».

در این رابطه چند فرض و پیش فرض، و سوال پیش می آید: 

  • اگر جنگ باعث سرنگونی رژیم می شود، و ما نیز سرنگونی طلب هستیم، آیا نباید از جنگ دفاع کنیم؟ آیا نباید بین ماندگاری رژیم، و سرنگونی «حتمی» رژیم، یکی را انتخاب کنیم؟
  • از سوی دیگر، جنگ (مدل لیبی) به این معنی است که جت های آمریکایی، اروپایی، اسرائیلی، ترکی، عربستان سعودی و ... در فضای ایران پرواز کنند، و بر شهر های ایران بمب های چند تُنی بریزند، همانطور که آقای رجوی به درستی گفته اند، جنگ «یعنی پرواز ممنوع... یعنی آنچیزی که سر قذافی دیدیم.»
  • اگر اینچنین بشود که ایشان می گویند، آیا هنوز هم باید از جنگ حمایت کرد؟ آیا باید از ویرانی، کشتار شهروندان، شیوع بیماریها، آنچیزی که در لیبی دیدیم و در سوریه می بینیم حمایت کرد؟
  • اگر بگوییم نه، از این روش و مدل حمایت نمی کنیم، آیا خائن به میهن و ملت شده ایم (با توجه به اینکه می دانیم جنگ باعث سرنگونی می شود)؟ اگر بگوییم از این جنگ حمایت نمی کنیم، آیا در زمین رژیم بازی می کنیم؟
  • اگر بگوییم آری، از این مدل حمایت می کنیم؛ آیا حاضریم چندین شب و هفته و ماه در جلوی سفارتخانه آمریکا، فرانسه، و اسرائیل و... چادر بزنیم و با شعار های خود آنها را به حمله نظامی تشویق کنیم (چرا که می دانیم جنگ یعنی سرنگونی نظام جهل و جنایت)؟
  • از یک زاویه کاملا متفاوت به این نکته بپردازیم. نتیجه جنگ، آنچیزی که سر لیبی آمد، به کجا کشید؟ بر سر چاه های نفت چه آمد، درآمد نفت به جیب چه کسی ریخته می شود؟ خلاصه اینکه، آیا حمله نظامی به لیبی، در راه خدا انجام شد، یعنی مردم لیبی توانستند «مفتی مفتی» قذافی را سرنگون کنند، و جهانخواران هم «حق الزحمه» نخواسته اند؟ اگر اینچنین است که «دم جهانخواران خیرخواه گرم»؛ ولی اگر تغییر نظام (مدل لیبی)، هیچ تغییری در زندگی کارگر و کارمند، مستضعف و ستمدیده نداده است، و اگر خر همان خر ، فقط پالانش عوض شده، و مضاف بر همه دردهایی که مردم لیبی داشته اند، ویرانی زیر ساختار ها هم اضافه شده، من از آقای رجوی می پرسم: اگر رژیم پای جنگ بیاید، و بدانیم که رژیم سرنگونی می شود، آیا خود شما از اینچنین جنگی حمایت می کنید؟

 ادامه دارد...

 علی ناظر
10 آذر 1391
http://www.irancrises.net

 

 







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©