Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Saturday 16 December 2017
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

نگاه

* *خودکشی* - مینا اسدی  مينا اسدي

* «خوشبختانه»  علی ناظر

* تلاش رذیلانه  علی ناظر

* بهره گیری رذیلانه  علی ناظر

* بن بست تن شکست و فراخای جان رسید  اسماعيل وفا يغمايي



«خوشبختانه»
[ علی ناظر]
[منبع: سایت بحران]


چند سال پیش گفتگویی در سیمای آزادی (وابسته به مجاهدین) را تماشا می کردم، آقای ابوالقاسم (محسن) رضایی، در رابطه با نکته ای پیرامون پذیرش افسران ارتش آزادیبخش به «خلع سلاح»، پاسخی درخور تأمل دادند که نقل به مضمون آن می شود «تهیه اسلحه مشکل مبارزان نیست. این مقوله همیشه و براحتی قابل حل است». تکرار می کنم این جملات نقل به مضمون است، اما به لحاظ محتوا در همین چارچوب پاسخ داده شد.

می دانیم که مسئولین مجاهدین خارج از خط صحبت نمی کنند. اگر خط این باشد که علیه مسلح شدن موضع بگیرند، جملگی مسئولین یک پاسخ را می دهند، و اگر باید از مبارزه قهرآمیز دفاع کنند، عضوی نیست که خارج از خط صحبت کند. اگر تصمیم گرفته شود که به ارتش آزادیبخش ملی ایران، گفته شود ارتش آزادی، همگی آن را ارتش آزادی می خوانند، و حتی برایش سرود و شعر و آهنگ هم می سازند. به همین خاطر، صحبت ایشان، در آن مقطع از زمان، حائز اهمیت بود. اعتماد به نفس آنها به تهیه ابزار لازم برای سرنگونی را به نمایش می گذاشت. تسلیم کلیه تسلیحات سبک و سنگین نشانی از استقلال این سازمان داشت (به اجبارات جنگ و بمباران و دیگر پارامتر ها نمی پردازم).

نفس اینکه این سازمان بر این باور است که می تواند (و باید) بدون تکیه بر بیگانه  به وظیفه خود عمل کند، پیامی مشخص داشت. این داستان مربوط به چندین سال پیش است. در آنزمان، هم اشرف در محاصره بود و هم نام مجاهدین در لیست تروریستی دائما ابقا می شد.

می دانیم که خانم رجوی هم اگر صحبتی می کنند، خارج از خط سازمانی و شورایی نیست. به زبانی دیگر، وقتی سازمان مجاهدین به جمع بندی مشخصی برسد، خانم رجوی آن را رله می کنند.

یکی دو روز پیش، خانم مريم رجوی در کنفرانس پاريس (17 نوامبر 2012) با تأکید بر این که «زمان سرنگونی ملاها در ايران فرا رسيده است»، در پایان سخنان خود گفتند: «خوشبختانه در روزهای اخير شاهد رويکردی تازه يی از جانب دولت فرانسه هستيم که تصميم به به رسميت شناختن ائتلاف اپوزيسيون سوريه و همچنين کمک تسليحاتی به ارتش آزاد سوريه گرفته است. اين قدمی است برای شروع يک سياست تازه و اميدواريم که ساير دولتها نيز همين مسير را در پيش گيرد.»

این چند جمله را دو باره مرور کنیم، مخصوصا ابراز خوشبختی ایشان از اینکه بیگانگان می خواهند به شورشیان سوریه ای «کمک تسلیحاتی» کنند. قاعدتا، دیگران در سوریه چه می کنند و دول بیگانه با شورشیان چگونه رفتار می کند، مساله مردم سوریه است. اما...

برای لحظه ای فرض بگیریم فرانسه و بریتانیا و... اعلام کنند که شورای ملی مقاومت ایران، و ارتش آزادی (آزادیبخش ملی و یا هر واژه جدید دیگری) را به عنوان آلترناتیو، به رسمیت می شناسند. به نظر من این دستاورد شایان توجهی است (البته اگر تا به آن روز بتوانند جبهه همبستگی ملی را به راه انداخته و به روح مرده این جبهه جانی تازه بدمند). حمایت سیاسی شرط لازم سرنگونی است، هر چند که کافی نیست.

حال کمی فراتر برویم و فرض بگیریم که همین دول - دولت فخیمه، دولت فرانسه، دولت آمریکا بخواهند به این ارتش و شورا و جبهه  «کمک تسلیحاتی» کنند.

فرض بگیریم که این دولتها گامی فراتر بردارند و مانند مدل لیبی، پوشش هوایی هم بدهند. فرض محال که محال نیست؟

آیا به راستی خانم رجوی از چنین حمایتی استقبال کرده،  و برای مبارزات مردمی و سازمان مجاهدین احساس «خوشبختی» می کنند، و یا مانند چند سال پیش آقای رضایی، می گویند که ما خودمان بلدیم ابزار سرنگونی را مهیا کنیم، فقط سد راه مردم نشوید؟

اگر دومی، پس چرا کمک تسلیحاتی به شورشیان سوریه ای برای خانم رجوی جای خوشبختی دارد؟ و اگر اولی، چرا ایشان و یا شورای ملی مقاومت در اعلامیه ای این باور و خط را علنا اعلان نمی کنند که جایی برای شک و شبهه های اینچنانی نماند؟

این حقیر، که نه دستی در آتش دارم، و جایم هم در اروپا بسیار خوش است، سرنگونی هر نظامی را اگر به دست مردم و فرزندان مردم و بدون کمک بیگانه نباشد، «سرنگونی» نمی نامم.

اینها را امروز می نویسم که بعدا، بخود نهیب نزنم تو که مخالف اعدام بودی چرا وقتی هویدا و دیگر سران رژیم پهلوی را به قتل رساندند صدایت در نیامد؟ تو که خود را سرنگونی طلب و «ملی» می نامی چرا نگفتی که «کس نخارد پشت من»، و اجازه دادی که بیگانگان و استعمارگران پیر و جوان، مسیر سرنگونی را با کمک های تسلیحاتی خود به انحراف بکشانند؟

علی ناظر
30 آبان 1391

http://www.irancrises.net  







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©