Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Saturday 21 October 2017
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

علی ناظر

* گامی دیگر به سوی راست میانه  علی ناظر

* اعتصاب غذا و گفتگویی دوستانه  علی ناظر

* تعهد 92  علی ناظر

* مارگزیده  علی ناظر

* ارسال ترجمه متن « مردم آزاده جهان - فراخوان برای آزادسازی گروگانها»  علی ناظر

* رنگ شکست استراتژیک رژیم  علی ناظر

* استراتژی کلان و انتظار معجزه از مجاهدین  علی ناظر

* مدیریت محترم سایت پژواک  علی ناظر

* نبردی نابرابر  علی ناظر

* از چه می ترسند؟  علی ناظر

* ما همان جمع پراکنده   علی ناظر

* در ایران فردا  علی ناظر

* دیدگاه دوباره هک شد  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (4)  علی ناظر

* از کاوه چه خبر؟  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (3)  علی ناظر

* تلاش رذیلانه، محزون و غیر اصولی  علی ناظر

* نامه ای به خواننده  علی ناظر

* تیر هوایی در جنگ زرگری  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (2)  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (1)  علی ناظر

* در حاشیه «اشتباه محاسبه»– «انصاف»  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل«بختک» (بخش پایانی)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل «فرهنگ» (9)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – مدیریت تغییر (8)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – هزینه (7)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – ارباب بی مروت، و با مروت دنیا (6)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «اگر»های حاضر و غایب (5)  علی ناظر

* پس از 15 سال، از «فراکسیون اصلی» چه خبر؟  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – کاریسمای جنگ (4)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «ساده سازی، شبیه سازی» (3)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – تبیین، شکل و محتوا (2)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - مفتی، مفتی (1)  علی ناظر

* فشنگ و موشک در راه خدا  علی ناظر

* انگار نه انگار  علی ناظر

* بدرود و تسلیت  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول-چهارم  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش چهارم - «اتهام»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش سوم - «بحران عدم اعتماد»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش دوم - «آسیب پذیری»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول  علی ناظر

* جبهه وسیع - بخش 1 -4  علی ناظر

* اصولی کیست؟  علی ناظر

* ناتوانی اپوزیسیون: «راه حل پيشگيرانه يا دگرديسي»  علی ناظر

* سر و ته یک کرباس  علی ناظر

* زدند و ما چیزی نگفتیم  علی ناظر

* تهاجم  علی ناظر

* پیام روشن و نهفته موشک کاتیوشا  علی ناظر

* بدهکار  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 1)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (پخش سوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف و طرح اروپا (بخش دوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (بخش اول)  علی ناظر

* کمر غول  علی ناظر

* خبر خوب؟  علی ناظر

* رضا پهلوی و «نافرمانی مدنی»  علی ناظر

* حرمت قلم  علی ناظر

* والسلام؟  علی ناظر

* ناجی  علی ناظر

* «عجیب» و «غریب»  علی ناظر

* ارزیابی ناقص از سی سال مبارزه  علی ناظر

* سلام گرگ بی طمع نیست  علی ناظر

* «علی ناظر، مرز سرخ تو کجاست و چیست؟»  علی ناظر

* با خودمان جدی باشیم  علی ناظر

* چند خبر و چند نکته  علی ناظر

* جدا کردن «سر» از «بدنه»  علی ناظر

* مدل چهارم  علی ناظر

* سخنی با اساتید و صاحبان کرسی  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش چهارم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش سوم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش دوم  علی ناظر

* «تروریست»ها (بخش اول)  علی ناظر

* زنده باد آزادی، زنده باد دموکراسی  علی ناظر

* آقای رئیس جمهور اوباما  علی ناظر

* مرز سرخ  علی ناظر

* نیم درصدی، خس و خاشاک، زردک و خرس ها  علی ناظر

* رکن چهارم در جبهه خلق  علی ناظر

* معضل میز  علی ناظر

* گردهمایی 18 ژوئن  علی ناظر

* فصلی تازه  علی ناظر

* آن صدای بی صدا  علی ناظر

* پوزه بند  علی ناظر

* این «پیروزی قضایی» نیست  علی ناظر

* سینه زنهای گورکَن  علی ناظر

* یاری رسانی برای پیشگیری از تکرار «سربرنیتسا»  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* پاسخ صلیب سرخ
به نامه 330 «انسان» «مستقل»
  علی ناظر

* بحران انقلابي ، فروپاشي، يا سرنگوني؟  علی ناظر

* آزادي بيان در فرهنگ رب النوعي  علی ناظر

* چشم انداز و نقش رسانه ها بر مبناي يک تحليل«گام بعدي»  علی ناظر

* مذهب ستیزی یا مذهب زدایی  علی ناظر

* تشدید بحران یا کنترل بحران؟  علی ناظر

* جنگی آزادیبخش برای صلحی پایدار  علی ناظر

* نظام ايدئولوژيک - تضاد تئوري و پراتيک  علی ناظر

* یک خبر مهم، یک برخورد سرد - (آذر 87)  علی ناظر

* تعيين تکليف حقوقي مجاهدين  علی ناظر



آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)
[ علی ناظر]
[منبع: سایت بحران]


قرارم براین بود که این بخش را به نقش آفرینی «بازاسکان یافتگان» اختصاص دهم. اما رویدادهای دیروز آن را به روز دیگری موکول کردند.

 

دیروز سایتهای وابسته به مجاهدین، از قول خانم مریم رجوی گزارش کردند (در دیدگاه باز تکثیر شده است) که عراق در پروسه بررسی پرونده های «پناهجویان» ساکن در اشرف کارشکنی می کند. در این گزارشها آمده است که خانم رجوی و «پناهجویان» با نشان دادن انعطاف های لازم در بی اثر کردن این کارشکنی ها، پذیرفته اند که در داخل عراق موقتا «جابجا» شوند، اگر این «جابجایی موقت » زیر نظر و تحت حفاظت نیروهای آمریکا و یا کلاه آبی ها باشد. در همین گزارش آمده است که خانم رجوی بر یک اصل غیر قابل سازش اصرار داشته اند که:

« اگر ایالات متحده نمی‌خواهد به تعهدات خود که با یکایک ساکنان اشرف در مورد حفاظت آنها تا فرجام نهایی امضا کرده است عمل کند، تنها راه برای یک جابه‌جایی قابل قبول در داخل عراق، حفاظت ساکنان اشرف با نیروهای کلاه آبی و مستقر کردن ناظران ملل متحد در محل جدید تا انتقال آخرین نفر به کشور ثالث است. در غیر اینصورت جابه‌جایی در داخل عراق برای هیچکس به ویژه زنان در اشرف قابل قبول نیست و آنها شهادت در اشرف را بر مدفون شدن در نقاط دور افتاده یی که زیر دوربین و توجهات بین المللی نیست، ترجیح می‌دهند. به‌خصوص که معلوم نیست در حالیکه کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد برای احراز هویت ساکنان اشرف اعلام آمادگی کرده بود، چه توطئه یی در کار است که مالکی مانع می شود.»

 

در اینجا، می خواهم این سوال را جهت تأمل خوانندگان این سطور مطرح کنم:

اگر شما بجای رهبران مجاهدین بودید، و اگر آنچه در این گزارش آمده کاملا صحیح است، و مالکی در این پروسه کار شکنی می کند، و اگر ملل متحد و کمیساریا (ملل متحد) نمی خواهد (نه اینکه نمی تواند) تمام «پناهجویان» ساکن در اشرف را، با توجه به این شرایط و موانع، «یکجا» پناهنده سیاسی اعلام کند، اگر اینها درست باشد، و شما بجای رهبران این 3400 نفر بودید، چه می کردید؟ سوال این نیست که چه کسی و چه اندیشه و استراتژی و تاکتیک و کارکردی این موقعیت حاضر را بوجود آورده است، بلکه با توجه به این واقعیت موجود که این «پناهجویان» می خواهند (وباید) بعنوان پناهنده سیاسی به رسمیت شناخته شوند، و اعلام هم کرده اند که می خواهند عراق را ترک کنند، اما «صاحبخانه» مانع تراشی می کند، اگر شما یکی از این «پناهجویان» بودید چه می کردید؟

به باور من، پاسخ دادن به این سوال در این مقطع که هنوز اتفاقی نیافتاده - کسی به قتل نرسیده، پرونده «پناهجویی» هنوز بررسی نشده، و این «پناهجویان» هنوز محل اسکان خود را (داوطلبانه و یا با زور) ترک نکرده اند، بسیار مهم است. پاسخ به این سوال در حل معضل آن «پناهجویان»، و یا در پروسه ارزیابی پرونده آنها، و یا در حمایت از استراتژی و خطوط دیروز و امروز و فردای مجاهدین، و یا «رهبر»ی مجاهدین، نقشی نخواهد داشت، بلکه پاسخ به این سوال که «اگر بجای آنها بودید چه می کردید»، برای «خود»مان و تعیین فرهنگ مبارزاتی «خود»مان مهم است. با «خود»مان تعیین تکلیف می کنیم.

برای شروع، من موضع خودم (که نه بخشی از آنها هستم و نه اندیشه و استراتژی آنها را مقبول می دانم) را بیان می کنم. اگر فی الواقع تمام این گزارش مو به مو درست است و مالکی کارشکنی می کند و ملل متحد و آمریکا و اروپا هم بی عملانه فقط «حرف» می زنند و بیانیه صادر می کنند، اگر همه اینها درست باشد و من یک «پناهجو» و ساکن در اشرف باشم، و اعلام آمادگی ام برای بازاسکان مشروط در عراق هم پذیرفته نشده باشد، بدون برو و برگرد می گفتم «شهادت در اشرف را بر مدفون شدن در نقاط دور افتاده یی که زیر دوربین و توجهات بین المللی نیست» ترجیح می دهم.

 

انعطاف، کوتاه آمدن، و بازگشت به نقطه اول (و نادیده گرفتن میلیون ها ساعت هزینه انسانی و مالی)، بخشی از سیاسی بودن و پروسه مبارزه و «رئال پلیتیک» است، اما تنها به شرطی که اصل پایه «حقوق بشر» محترم شمرده شود - تضمین برای ادامه حیات.

انشقاق این 3400 نفر، باز اسکان آنها در مناطق مختلف در عراق، حذف چتر حفاظتی، و به خطر انداختن امنیت و جان «پناهجویان» ساکن در اشرف، به نظر نگارنده به نقض کامل تمام مفاد «بیانیه حقوق بشر» راه می برد.

بنابراین، اگر «جانباختن» می خواهد بخشی از این سناریو بشود، بهتر است که خودم مکان و زمان «جانباختن» را تعیین کنم، و نه دشمن.

تحلیل من همیشه این بوده که تمام ساکنین از اشرف خارج خواهند شد، و نام مجاهدین هم از لیست حذف خواهد شد. اما این باور من است. بارها در تحلیل هایم اشتباه کرده ام، شاید این پش بینی هم غلط باشد. در اینصورت، برای باری دیگر، از همه آزادیخواهان خاضعانه درخواست می کنم که (با حفظ اصول و باورها) این مقوله پیچیده و «انسانی» را نادیده نگیرند و در حد توان و باورهای خود، از حداقل حقوق این «پناهجویان» ساکن در اشرف دفاع کنند.

 

در بخش بعدی به نقش آفرینی «بازاسکان یافتگان» خواهم پرداخت.

 

علی ناظر

29 آبان 1390

 

 







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©