Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Wednesday 22 November 2017
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

علی ناظر

* گامی دیگر به سوی راست میانه  علی ناظر

* اعتصاب غذا و گفتگویی دوستانه  علی ناظر

* تعهد 92  علی ناظر

* مارگزیده  علی ناظر

* ارسال ترجمه متن « مردم آزاده جهان - فراخوان برای آزادسازی گروگانها»  علی ناظر

* رنگ شکست استراتژیک رژیم  علی ناظر

* استراتژی کلان و انتظار معجزه از مجاهدین  علی ناظر

* مدیریت محترم سایت پژواک  علی ناظر

* نبردی نابرابر  علی ناظر

* از چه می ترسند؟  علی ناظر

* ما همان جمع پراکنده   علی ناظر

* در ایران فردا  علی ناظر

* دیدگاه دوباره هک شد  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (4)  علی ناظر

* از کاوه چه خبر؟  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (3)  علی ناظر

* تلاش رذیلانه، محزون و غیر اصولی  علی ناظر

* نامه ای به خواننده  علی ناظر

* تیر هوایی در جنگ زرگری  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (2)  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (1)  علی ناظر

* در حاشیه «اشتباه محاسبه»– «انصاف»  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل«بختک» (بخش پایانی)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل «فرهنگ» (9)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – مدیریت تغییر (8)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – هزینه (7)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – ارباب بی مروت، و با مروت دنیا (6)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «اگر»های حاضر و غایب (5)  علی ناظر

* پس از 15 سال، از «فراکسیون اصلی» چه خبر؟  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – کاریسمای جنگ (4)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «ساده سازی، شبیه سازی» (3)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – تبیین، شکل و محتوا (2)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - مفتی، مفتی (1)  علی ناظر

* فشنگ و موشک در راه خدا  علی ناظر

* انگار نه انگار  علی ناظر

* بدرود و تسلیت  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول-چهارم  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش چهارم - «اتهام»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش سوم - «بحران عدم اعتماد»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش دوم - «آسیب پذیری»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول  علی ناظر

* جبهه وسیع - بخش 1 -4  علی ناظر

* اصولی کیست؟  علی ناظر

* ناتوانی اپوزیسیون: «راه حل پيشگيرانه يا دگرديسي»  علی ناظر

* سر و ته یک کرباس  علی ناظر

* زدند و ما چیزی نگفتیم  علی ناظر

* تهاجم  علی ناظر

* پیام روشن و نهفته موشک کاتیوشا  علی ناظر

* بدهکار  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 1)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (پخش سوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف و طرح اروپا (بخش دوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (بخش اول)  علی ناظر

* کمر غول  علی ناظر

* خبر خوب؟  علی ناظر

* رضا پهلوی و «نافرمانی مدنی»  علی ناظر

* حرمت قلم  علی ناظر

* والسلام؟  علی ناظر

* ناجی  علی ناظر

* «عجیب» و «غریب»  علی ناظر

* ارزیابی ناقص از سی سال مبارزه  علی ناظر

* سلام گرگ بی طمع نیست  علی ناظر

* «علی ناظر، مرز سرخ تو کجاست و چیست؟»  علی ناظر

* با خودمان جدی باشیم  علی ناظر

* چند خبر و چند نکته  علی ناظر

* جدا کردن «سر» از «بدنه»  علی ناظر

* مدل چهارم  علی ناظر

* سخنی با اساتید و صاحبان کرسی  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش چهارم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش سوم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش دوم  علی ناظر

* «تروریست»ها (بخش اول)  علی ناظر

* زنده باد آزادی، زنده باد دموکراسی  علی ناظر

* آقای رئیس جمهور اوباما  علی ناظر

* مرز سرخ  علی ناظر

* نیم درصدی، خس و خاشاک، زردک و خرس ها  علی ناظر

* رکن چهارم در جبهه خلق  علی ناظر

* معضل میز  علی ناظر

* گردهمایی 18 ژوئن  علی ناظر

* فصلی تازه  علی ناظر

* آن صدای بی صدا  علی ناظر

* پوزه بند  علی ناظر

* این «پیروزی قضایی» نیست  علی ناظر

* سینه زنهای گورکَن  علی ناظر

* یاری رسانی برای پیشگیری از تکرار «سربرنیتسا»  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* پاسخ صلیب سرخ
به نامه 330 «انسان» «مستقل»
  علی ناظر

* بحران انقلابي ، فروپاشي، يا سرنگوني؟  علی ناظر

* آزادي بيان در فرهنگ رب النوعي  علی ناظر

* چشم انداز و نقش رسانه ها بر مبناي يک تحليل«گام بعدي»  علی ناظر

* مذهب ستیزی یا مذهب زدایی  علی ناظر

* تشدید بحران یا کنترل بحران؟  علی ناظر

* جنگی آزادیبخش برای صلحی پایدار  علی ناظر

* نظام ايدئولوژيک - تضاد تئوري و پراتيک  علی ناظر

* یک خبر مهم، یک برخورد سرد - (آذر 87)  علی ناظر

* تعيين تکليف حقوقي مجاهدين  علی ناظر



والسلام؟
[ علی ناظر]
[منبع: سایت بحران]


سخنگوی وزارتخارجه آمریکا در مصاحبه ای با رادیو فردا، موضع فعلی وزارتخارجه را چنین بیان می کند:

 

«

 مجاهدین خلق و فهرست گروه های تروریستی

مدتی است که وزارت امور خارجه آمريکا در حال بررسی خروج احتمالی و يا باقی ماندن نام سازمان مجاهدين خلق در ليست سازمان های تروريستی است. اين تصميم قرار بود که اعلام شود ولی هنوز خبری از آن نيست. کی بالاخره خانم کلينتون تصميم نهايی خود را در مورد اين که نام اين سازمان در ليست سازمان های تروريستی باقی خواهد ماند يا اينکه خارج خواهد شد، اعلام می کنند؟

والله من نمی دانم. ايشان عميقا اين موضوع را بررسی می کنند و در نهايت در زمان موعود، نتيجه نهايی را اعلام می کنند. ولی من نمی توانم تاريخ دقيق اين تصميم را بگويم.

چند ماه ديگر؟ چند روز ديگر؟ چند هفته ديگر؟

خدا بزرگ است. اصلا من نمی دانم. اين طور نيست که من بدانم و به شما نگويم. خود من در اين مورد چيزی نمی دانم.

آيا آمريکا اين سازمان را يک گروه اپوزيسيون معتبر می داند؟

نه. مجاهدين يک گروه تروريستی است. به طور رسمی الان ما مجاهدين را يک گروه تروريستی می دانيم. والسلام.
»

 

 

·       اگر مجاهدین تروریست هستند، چرا خانم کلینتون  «عمیقا» در حال بررسی این موضوع است؟

·       تعریف آلن ایر از «اپوزیسیون معتبر» چیست؟

·       چگونه است که «ارتش آزادیبخش ملی» لیبی که نه ساختار و نه تاریخچه ای دارد، یکشبه «اپوزیسیون معتبر» می شود، ولی سازمان مجاهدین « اپوزیسیون معتبر» نیست؟

·       در دهمین سالگرد اشغال افغانستان هستیم. چگونه اسامه بن لادن آدمکش، برای بیرون راندن قوای اشغالگر شوروی، «اپوریسیون معتبر» بود، اما مجاهدین خلق که از بطن جامعه برخاسته اند، و اعتبار خود را «در 32 سال مخالفت» با رژیم به دست آورده است، «اپوریسیون معتبر» نیست؟

·       به راستی یک «اپوزیسیون» تا کجا باید خم بشود، تا در چشم آلن ایر «معتبر» جلوه کند؟ شاید بهتر باشد که این سوال را لابی «سبز سیدی» پاسخ بدهد. «انعطاف پذیری» آنها شهره آفاق است.

·       به نظر من مجاهدین بسیار کمبود دارند، و باید به این کمبودها اذعان داشته و در راستای رفع آنها بکوشند، اما، «معتبر» بودن، یکی از کمبودهای آنها نیست.

·       نکته جالب در این مصاحبه «والسلام» گفتن این سخنگو است. اگر مواضع 60 سال اخیر آمریکا را بازنگری کنیم، به تعداد زیادی از این «والسلام» ها بر می خوریم. آنروز که به کره لشگر کشی کردند، و فکر می کردند که پس از بمباران اتمی ژاپن، کره را می توانند درسته قورت بدهند. آنروز که به ویتنام لشگر کشی کردند و فکر می کردند که همه چیز به پایان رسیده، و ویتنام به زانو در آمده است. روزی که فالانژهای لبنانی بخاطر «سهل انگاری» آریل شارون به قتل عام رزمندگان فلسطینی در صبره و شتیلا دست زدند، و آمریکا و اسرائیل فکر می کردند فاتحه فلسطین خوانده شده است. روزی که جهانخواران به عراق حمله کردند و از کشته پشته ساختند، و با رژیم مرتجع و جنایت پیشهاسلامی همبستر شدند، و بر سر مجاهدین بمب ریختند، و سپس در 6 و 7 مرداد و 19 فروردین چشم بر حملات وحشیانه نیروهای مالکی بستند. «والسلام»های آنها درست از کار درنیامد، چرا که حرف آخر را مردم کوچه و بازار می زنند.

·       در اینجا همه (از جمله خود مجاهدین) دچار یک اشتباه محاسبه شده اند.

·       در اینکه خروج نام مجاهدین از لیست به نفع مجاهدین و کلیت جنبش سرنگونی طلبانه است، شکی نیست.

·       در اینکه، مجاهدین باید با صبر و متانت دیپلماتیک فراتر از این سخنان رژیم خوش کن، عمل کرده و بر کوشش خود بیفزانید تا در این مصاف، رژیم اسلامی به اهدافش نرسد هم شکی نیست.

·       البته، شاید بد نباشد که مجاهدین با زبانی که درخور پیچیدگی این موضوع باشد، به این حضرات یکبار دیگر «شیر فهم» کنند که:

·       حمایت دیپلماتیک البته که خوب و بایست است، اما شرط اصلی و لازم و کافی نیست. رژیم اسلامی با مجاهدین در لیست، یا با مجاهدین خارج از لیست، سرنگون خواهد شد. «والسلام».

علی ناظر

15 مهر 1390

-----------------------------------------------------------

متن کامل گزارش رادیو فردا (15 مهر 1390)

اظهارات سخنگوی وزارت خارجه آمريکا درباره موسوی و کروبی، تلفن قرمز و مجاهدين خلق

گلناز اسفندياری

آلن اير، سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا، در گفت وگوی اختصاصی با راديو فردا به پرسش هايی در خصوص نقض حقوق بشر در ايران، وضعيت زندانيان سياسی به ويژه ميرحسين موسوی و مهدی کروبی، تلفن قرمز، تحريم های بین المللی عليه جمهوری اسلامی و همچنين وضعيت سازمان مجاهدين خلق در فهرست «گروه های تروريستی آمريکا» پاسخ داده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا می گويد، واشينگتن کوشيده است تا اعمال تحريم ها عليه ايران فعاليت های غير قانونی و نا مشروع جمهوری اسلامی را هدف قرار دهد نه مردم را.  اما آمريکا صد درصد در اين زمينه موفق نبوده است و به همين دليل تلاش خواهد کرد که مردم ايران از اين تحريم ها آسيب نبينند.
 
آلن اير می گويد، دولت آمريکا نگران نقض جدی حقوق بشر در ايران است و تلاش کرده است تا اين مساله درعرصه بين المللی مورد توجه قرار گيرد.

وی همچنين گفته است: آمريکا نه تنها نگران وضعيت اشخاص خاصی چون مير حسين موسوی و  مهدی کروبی است، بلکه نگران همه زندانيان سياسی  و همه کسانی است که نمی توانند از حقوق حقه خودشان برخوردار باشند.
 
آلن ایر همچنین می گوید که بررسی وضعیت مجاهدین خلق در فهرست گروه های تروریستی آمریکا هنوز به پایان نرسیده است و «مجاهدين يک گروه تروريستی است. به طور رسمی الان ما مجاهدين را يک گروه تروريستی می دانيم .»

متن کامل مصاحبه را در ادامه می خوانید:

مصاحبه را با سوالی درباره تحريم ها عليه ايران به علت فعاليت های حساس هسته ای اش شروع می کنم. بسياری از کارشناسان معتقدند که اين تحريم ها دارد به دولت جمهوری اسلامی فشار وارد می کند. ولی در عين حال ما نشانه ای از تغيير روش و محاسبات دولت ايران پس از اعمال تحريم ها نمی بينيم. اين در حالی است که تغيير روش و سياست های جمهوری اسلامی، يکی از مهمترين اهداف تحريم های اعمال شده است. تا چه زمانی آمريکا به ادامه اين تحريم ها بر عليه جمهوری اسلامی ايران اميدوار است؟

نخست؛ از اين فرصتی که به من داديد سپاسگزارم. خيلی لطف داريد. همان طور که قبلا هم عرض کردم، اعمال اين تحريم ها، بخشی از سياست دو دوگانه آمريکا و نيز بخشی از تلاش های جامعه بين المللی است تا ايران را ترغيب کنيم تا محاسبات راهبردی خود را تغيير دهد.

هدف از تحريم ها اين است که ايران به پای ميز مذاکرات برگردد تا بتوانيم با همديگر با جديت و حسن نيت و احترام متقابل در مورد موضوعات مهم، از جمله برنامه هسته ای و نه تنها برنامه هسته ای صحبت و مذاکره کنيم.
ولی شما شاهد بوده ايد که مذاکرات با ايران چندان هم نتيجه بخش نبوده است و الان آمريکا و جامعه بين المللی در حال تشديد فشارها عليه جمهوری اسلامی هستند.

در حالی که هيچ تمايلی از سوی ايران برای بازگشت به سوی ميز مذاکرات با جامعه بين المللی ديده نمی شود، اين روند تا کی ادامه خواهد داشت؟

بله. اين کار خم رنگرزی نيست. قطعا زمان بر است. ولی از ديدگاه اصولی اين روش و اين سياست، سياست دسته جمعی همه ما، يعنی آمريکا و جامعه بين المللی است و ما اثرات و نشانه های آن را از داخل ايران می بينيم.

ناگفته پيداست تحريم ها که شدت گرفته است، اثر خودش را دارد. و انشاالله اميدوارم که حکومت جمهوری اسلامی ايران تصميم بگيرد اين خط مشی را عوض کند و نقش مثبت تری را در عرصه جهانی ايفا کند.

اگر در نهايت خط مشی جمهوری اسلامی ايران و محاسبات اش تغيير نکند، و همين طور که شاهديم هر روز مواضع آن تندتر از گذشته شود، آيا آمريکا حاضر می شود که با يک جمهوری اسلامی هسته ای کنار بيايد و زندگی کند؟

اگر را با مگر تزويج کردند، از ايشان کودکی شد کاشکی نام...

من مايل نيستم درباره فرضيات و اينکه اگر اين بشود يا اگر آن نشود، گمانه زنی کنم. موضع ما يک موضع اصولی و در همراهی با سياست های بين المللی است و ما اميدواريم که سياست های مان خوب از کار در بيايد و در نهايت به نتيجه برسد.

ولی خب! خودتان هم شاهد هستيد که اين سياست ها موثر نبوده است. يعنی اين تحريم ها به ايران فشار وارد می کند. ولی ما شاهد نيستيم که ايران بپذيرد به سر ميز مذاکره برگردد يا اينکه غنی سازی اورانيوم را متوقف کند.

شما قطعا اظهارات ضد و نقيض زيادی در مورد غنی سازی اورانيوم و ادامه روند مذاکرات در ايران می خوانيد. اينکه کسی اين را می گويد و آن يکی آن را می گويد. همان طور که خدمت تان عرض کردم ما اميدواريم که سياست مان کارايی داشته باشد.

ما مصمم هستيم و شکی نيست که می خواهيم اين سياست دو مسيره را ادامه بدهيم تا در نهايت ايران تصميم بگيرد که سياست خود را عوض کند.
اين مسئله- يعنی تغيير موضع جمهوری اسلامی ايران-  هم به نفع آمريکا، هم به نفع جامعه بين المللی و هم به نفع مردم ايران است.

مقامات آمريکايی و از جمله خانم کلينتون گفته اند که هدف تحريم ها، مردم ايران نيستند.

ولی در عمل شاهديم که تحريم ها دارد به مردم فشار وارد می کند و بنگاه های خرد و کوچک را تضعيف می کند. نظر شما در اين مورد چيست؟

هدف اين تحريم ها فعاليت های غير مشروع و غير قانونی حکومت ايران است. در اصل اين فعاليت ها را مورد هدف قرار می دهد و نه مردم ايران.

ما به طور اصولی خيلی نگران وضعيت حقوق بشر در ايران هستیم. نه تنها برای اشخاص خاص يا آقايان موسوی و کروبی بلکه نگران همه زندانيان سياسی، همه کسانی که شکنجه شده اند يا از آزادی برخوردار نيستند، يا همه کسانی که نمی توانند از حقوق حقه خودشان برخوردار باشند، هستيم.


ناگفته پيداست که ما به طور صد در صد در اين مورد موفق نشده ايم، اين مسئله تاسف آور است. ولی خيلی سعی می کنيم و تلاش می کنيم که مردم ايران از اين تحريم ها آسيب نبينند و چوب عملکرد دولت شان را نخورند.

اما همان طور که شما فرموديد، ما در اين مسير کاملا موفق نشده ايم. ولی هنوز هم سعی می کنيم. يعنی تلاش می کنيم که اين تحريم ها عليه فعاليت های غير قانونی و غير مشروع دولت ايران هدفمند باشند.

خط تلفن اضطراری بین ایران و آمریکا

گزارش هايی وجود دارد که آمريکا در حال بررسی طرحی به نام «هات لاين» است که بر اساس اين طرح، بين آمريکا و ايران يک خط تلفن اضطراری برای جلوگيری از برخوردهای احتمالی در خليج فارس راه اندازی شود. ايران اين طرح را نپذيرفته است. آيا شما هنوز هم در حال بررسی اين طرح هستيد؟

همان طور که خدمت تان هم عرض کردم در مورد سياست های مختلف، و از جمله درمورد اجرای اين طرح و جذابيت آن اظهارات ضد و نقيض بسياری از مقامات ايرانی می شنويم.

اين طرح الان مطرح شده است. دولت ايران بايد به دقت آن را بررسی و عميقا به آن فکر کند و اگر اين طرح به نفع شان باشد، آن را قبول کند.

مجاهدین خلق و فهرست گروه های تروریستی

مدتی است که وزارت امور خارجه آمريکا در حال بررسی خروج احتمالی و يا باقی ماندن نام سازمان مجاهدين خلق در ليست سازمان های تروريستی است. اين تصميم قرار بود که اعلام شود ولی هنوز خبری از آن نيست. کی بالاخره خانم کلينتون تصميم نهايی خود را در مورد اين که نام اين سازمان در ليست سازمان های تروريستی باقی خواهد ماند يا اينکه خارج خواهد شد، اعلام می کنند؟

والله من نمی دانم. ايشان عميقا اين موضوع را بررسی می کنند و در نهايت در زمان موعود، نتيجه نهايی را اعلام می کنند. ولی من نمی توانم تاريخ دقيق اين تصميم را بگويم.

چند ماه ديگر؟ چند روز ديگر؟ چند هفته ديگر؟

خدا بزرگ است. اصلا من نمی دانم. اين طور نيست که من بدانم و به شما نگويم. خود من در اين مورد چيزی نمی دانم.

آيا آمريکا اين سازمان را يک گروه اپوزيسيون معتبر می داند؟

نه. مجاهدين يک گروه تروريستی است. به طور رسمی الان ما مجاهدين را يک گروه تروريستی می دانيم. والسلام.

وضعیت حقوق بشر در ایران

آمريکا در زمینه وضعيت حقوق بشر در ايران، فشار بر جمهوری اسلامی را افزايش داده است و شاهد آن هستيم که اطلاعيه های مختلفی در اين زمينه صادر می شود، مقامات آمريکايی بيشتر از قبل در اين زمينه صحبت می کنند. ولی بیش از شش ماه است که آقايان موسوی و کروبی که رهبران جنبش سبز در ايران هستند، در حبس خانگی به سر می برند. اما ما در اين مورد واکنشی از آمريکا نديديم. چرا؟

اول از همه بايد بگويم همان طور که از قبل در اين مورد صحبت کرديم، امروز  مراسم خاکسپاری و تشيع جنازه آقای «فایلو دیبل» بود که يکی از بلندپايه ترين مقامات وزارت امور خارجه آمريکا بود- روانش شاد- در امور ايران هم کار کرده بود و ايشان واقعا يک قهرمان در مورد مسئله حقوق بشر در ايران بود.

من شرمنده مردم ايران هستم که آن قدر فارسی سليس نمی دانم که بتوانم در مورد همه مسائل به راحتی و به آسانی صحبت کنم. ولی چه بايد کرد؟ کاچی به از هيچی! علت اين که سخنگوی فارسی زبان را انتخاب کرديم اين بود که می خواستيم ارتباط برقرار کنيم با مردم ايران، چرا که فکر می کنيم برقراری ارتباط با مردم ايران، هم به نفع آمريکا و هم به نفع ايران است.


او خيلی تلاش کرد که موضوع حقوق بشر در ايران را مطرح کند. ما به طور اصولی خيلی نگران وضعيت حقوق بشر در ايران هستیم. نه تنها برای اشخاص خاص يا آقايان موسوی و کروبی بلکه نگران همه زندانيان سياسی، همه کسانی که شکنجه شده اند يا از آزادی برخوردار نيستند، يا همه کسانی که نمی توانند از حقوق حقه خودشان برخوردار باشند، هستيم.

ما سعی زيادی می کنيم و باز هم سعی خواهيم کرد تا تمام مردم ايران، از جمله آقايان موسوی و کروبی بتوانند از همه حقوق شان از جمله آزادی بيان، آزادی تجمعات و مطبوعات برخوردار باشند.

 ولی چرا تا کنون مشخصا هيچ گاه از آقايان موسوی و کروبی نام برده نشده است؟در بيانيه های وزارت امور خارجه از افرادی نام برده شده که کمتر شناخته شده اند. اما به هر حال اين دو نفر میان مردم ايران بسيار طرفدار دارند و رهبران سمبليک اين جنبش محسوب می شوند و  همچنین خانم زهرا رهنورد که در حصر خانگی به سر می برد.

دولت آمريکا از يک گروه يا فرد خاص حمايت نمی کند. جامعه بين المللی و نه تنها دولت آمريکا، از تمام کسانی که از فقدان حقوق شان رنج می برند، حمايت می کند. اينکه ما بايد نام هر کس شناخته شده ای را اعلام کنيم، بهترين روش و شيوه عمل نيست.

ما به طور اصولی در مورد وضعيت حقوق بشر در ايران موضع می گيريم و نه در مورد افراد خاص يا احزاب خاصی.

ولی اين به اين معناست که نگران وضعيت اين سه نفر هم هستيد که در حبس به سر می برند؟

ما نگران همه مردم ايران هستيم. دانشجويان، کودکان، کارگران، زنان و مردان که از حقوق شان محرومند و تلاش وافری می کنيم. نه تنها آمريکا بلکه جامعه بين الملل و اتحاديه اروپا هم با ما همراه اند.

وضعیت حقوق بشر در کشورهای منطقه

همان طور که خودتان هم اشاره کرديد، دولت آمريکا در مورد وضعیت حقوق بشر در ايران اظهار نظرهای زیادی کرده است. ولی در مورد کشورهايی مثل عربستان سعودی و بحرين تا اين حد واکنش نشان نمی دهد؟ چرا؟

نه، اين طور نيست. اين وصله ها به ما نمی چسبد. ما نه فقط در مورد ايران اعلام موضع می کنيم، بلکه در مورد تمام خاورميانه، از جمله عربستان سعودی، بحرين و ساير کشورها اعلام موضع می کنيم.

اين طور نيست. ما در مورد نقض حقوق بشر در سراسر منطقه اظهار نظر می کنيم، نه فقط ايران.

ولی مثل اينکه در مورد ايران و يا بعضی از کشورها بيشتر پافشاری می کنيد يا بيشتر اظهار نظر می کنيد. در مورد ايران و سوريه و يا کشورهايی که به هر دليل متحد آمريکا نيستند، ولی کمتر در مورد کشورهايی که متحد آمريکا محسوب می شوند اظهار نظر می کنيد؟

نه. اگر بيشتر در مورد ايران صحبت می کنيم به اين دليل است که وضعيت حقوق بشر در آن کشور وخيم تر است. خيلی در مورد وضعيت حقوق بشر در ايران اظهار نظر می کنيم،  چون وضع حقوق بشر در ايران خيلی وخيم است.

آيا وضع حقوق بشر در بحرين وخيم نيست؟

در مورد بحرين هم اظهار نظر کرديم و خواهيم کرد.

 سخنگوی فارسی زبان وزارت خارجه آمریکا

شما الان مدتی است که به عنوان سخنگوی فارسی زبان وزارت امور خارجه کارتان را آغاز کرده ايد. می خواستم بپرسم دستاوردهای شما چه بوده است؟ آيا توانسته ايد سياست های خودتان را آن گونه که مايل هستيد، به مردم ايران توضيح دهيد؟ و اينکه چه واکنش هايی از داخل کشور ايران دريافت می کنيد؟

من که متاسفانه ساکن تهران نيستم ولی تا آن جايی که می دانم به طور کلی واکنش ها مثبت است.

اين موضوع ربطی به شخص من ندارد. بلکه از اينکه دولت آمريکا تا اين حد سعی می کند با مردم ايران ارتباط برقرار کند و اينکه يک سخنگوی فارسی زبان را تعيين کرده اند تا اين ارتباط را قوت ببخشد، مردم ايران قدر اين تلاش را – تا آن جايی که من می دانم - می دانند.

من شرمنده مردم ايران هستم که آن قدر فارسی سليس نمی دانم که بتوانم در مورد همه مسائل به راحتی و به آسانی صحبت کنم.

ولی چه بايد کرد؟ کاچی به از هيچی! علت اين که سخنگوی فارسی زبان را انتخاب کرديم اين بود که می خواستيم ارتباط برقرار کنيم با مردم ايران، چرا که فکر می کنيم برقراری ارتباط با مردم ايران، هم به نفع آمريکا و هم به نفع ايران است.

ما مايليم که مردم ايران از امور مطلع باشند. مايليم که مردم ايران در ارتباط با همديگر و در ارتباط با دنيای خارج از ايران باشند.

ما می خواهيم که مردم ايران توانمندتر باشند در مقابل دولت شان. و ما فکر می کنيم که تعيين سخنگوی فارسی زبان يکی از راه های خوب برای دسترسی به اين هدف است.

من می بينم که شما در فيس بوک هم خيلی فعال هستيد. فيس بوک هم در ميان ايرانيان خيلی محبوب است و بنا به گفته يکی از مقامات ايرانی، الان ۱۷ ميليون ايرانی عضو فيس بوک هستند.
می خواستم بپرسم نسبت به گفته ها و پست هايی که در فيس بوک می نويسيد، چه واکنش هايی نشان داده می شود؟


اين رابطه يک رابطه يک طرفه نيست. اين جور نيست که فقط مرا تعيين کرده اند تا بتوانم سخنرانی کنم. من هم می توانم نگرانی های مردم ايران را بشنوم و به آن گوش دهم.

از اين نظر ، رسانه های اجتماعی و مدرن امروز خيلی به درد ما می خورند.

چون در اين ارتباط من هم می توانم حرفم را بزنم و حرف طرف مقابلم را هم بشنوم. چرا که يک ديپلمات خوب و پويا که نبايد فقط حرف بزند، بلکه بايد خوب گوش بدهد.

آيا نگرانی هايی که مردم به هر نوعی در شبکه های اجتماعی با شما در ميان می گذارند و واکنش هايی که نشان می دهند، اين نگرانی ها به هر نوعی، در سياست های اتخاذ شده توسط دولت آمريکا هم اثرگذار خواهد بود؟

البته. البته. ما بايد آگاه باشيم .شرط لازم و گرچه نه کافی اين است که ما از عقايد و نگرانی های مردم ايران آگاه باشيم. چون ما ۳۰ سال است که در ايران حضور نداشته ايم. الان بايد در مورد نگرانی های مردم ايران تفهيم شويم، بايد ياد بگيريم، از اين نظر است که رسانه های اجتماعی خيلی به درد ما می خورند. انشاالله به درد مردم ايران هم می خورند.

http://www.radiofarda.com/content/o2_alan_eyre_us_spokesman_mousavi_hotline/24352804.html 

 







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©