Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Wednesday 22 November 2017
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

علی ناظر

* گامی دیگر به سوی راست میانه  علی ناظر

* اعتصاب غذا و گفتگویی دوستانه  علی ناظر

* تعهد 92  علی ناظر

* مارگزیده  علی ناظر

* ارسال ترجمه متن « مردم آزاده جهان - فراخوان برای آزادسازی گروگانها»  علی ناظر

* رنگ شکست استراتژیک رژیم  علی ناظر

* استراتژی کلان و انتظار معجزه از مجاهدین  علی ناظر

* مدیریت محترم سایت پژواک  علی ناظر

* نبردی نابرابر  علی ناظر

* از چه می ترسند؟  علی ناظر

* ما همان جمع پراکنده   علی ناظر

* در ایران فردا  علی ناظر

* دیدگاه دوباره هک شد  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (4)  علی ناظر

* از کاوه چه خبر؟  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (3)  علی ناظر

* تلاش رذیلانه، محزون و غیر اصولی  علی ناظر

* نامه ای به خواننده  علی ناظر

* تیر هوایی در جنگ زرگری  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (2)  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (1)  علی ناظر

* در حاشیه «اشتباه محاسبه»– «انصاف»  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل«بختک» (بخش پایانی)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل «فرهنگ» (9)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – مدیریت تغییر (8)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – هزینه (7)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – ارباب بی مروت، و با مروت دنیا (6)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «اگر»های حاضر و غایب (5)  علی ناظر

* پس از 15 سال، از «فراکسیون اصلی» چه خبر؟  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – کاریسمای جنگ (4)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «ساده سازی، شبیه سازی» (3)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – تبیین، شکل و محتوا (2)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - مفتی، مفتی (1)  علی ناظر

* فشنگ و موشک در راه خدا  علی ناظر

* انگار نه انگار  علی ناظر

* بدرود و تسلیت  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول-چهارم  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش چهارم - «اتهام»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش سوم - «بحران عدم اعتماد»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش دوم - «آسیب پذیری»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول  علی ناظر

* جبهه وسیع - بخش 1 -4  علی ناظر

* اصولی کیست؟  علی ناظر

* ناتوانی اپوزیسیون: «راه حل پيشگيرانه يا دگرديسي»  علی ناظر

* سر و ته یک کرباس  علی ناظر

* زدند و ما چیزی نگفتیم  علی ناظر

* تهاجم  علی ناظر

* پیام روشن و نهفته موشک کاتیوشا  علی ناظر

* بدهکار  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 1)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (پخش سوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف و طرح اروپا (بخش دوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (بخش اول)  علی ناظر

* کمر غول  علی ناظر

* خبر خوب؟  علی ناظر

* رضا پهلوی و «نافرمانی مدنی»  علی ناظر

* حرمت قلم  علی ناظر

* والسلام؟  علی ناظر

* ناجی  علی ناظر

* «عجیب» و «غریب»  علی ناظر

* ارزیابی ناقص از سی سال مبارزه  علی ناظر

* سلام گرگ بی طمع نیست  علی ناظر

* «علی ناظر، مرز سرخ تو کجاست و چیست؟»  علی ناظر

* با خودمان جدی باشیم  علی ناظر

* چند خبر و چند نکته  علی ناظر

* جدا کردن «سر» از «بدنه»  علی ناظر

* مدل چهارم  علی ناظر

* سخنی با اساتید و صاحبان کرسی  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش چهارم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش سوم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش دوم  علی ناظر

* «تروریست»ها (بخش اول)  علی ناظر

* زنده باد آزادی، زنده باد دموکراسی  علی ناظر

* آقای رئیس جمهور اوباما  علی ناظر

* مرز سرخ  علی ناظر

* نیم درصدی، خس و خاشاک، زردک و خرس ها  علی ناظر

* رکن چهارم در جبهه خلق  علی ناظر

* معضل میز  علی ناظر

* گردهمایی 18 ژوئن  علی ناظر

* فصلی تازه  علی ناظر

* آن صدای بی صدا  علی ناظر

* پوزه بند  علی ناظر

* این «پیروزی قضایی» نیست  علی ناظر

* سینه زنهای گورکَن  علی ناظر

* یاری رسانی برای پیشگیری از تکرار «سربرنیتسا»  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* پاسخ صلیب سرخ
به نامه 330 «انسان» «مستقل»
  علی ناظر

* بحران انقلابي ، فروپاشي، يا سرنگوني؟  علی ناظر

* آزادي بيان در فرهنگ رب النوعي  علی ناظر

* چشم انداز و نقش رسانه ها بر مبناي يک تحليل«گام بعدي»  علی ناظر

* مذهب ستیزی یا مذهب زدایی  علی ناظر

* تشدید بحران یا کنترل بحران؟  علی ناظر

* جنگی آزادیبخش برای صلحی پایدار  علی ناظر

* نظام ايدئولوژيک - تضاد تئوري و پراتيک  علی ناظر

* یک خبر مهم، یک برخورد سرد - (آذر 87)  علی ناظر

* تعيين تکليف حقوقي مجاهدين  علی ناظر



چند خبر و چند نکته
[ علی ناظر]
[منبع: سایت بحران]


تجدید دیدار: آقای موسوی و خانم رهنورد پس از هفت ماه که از آنها خبری به بیرون گزارش نمی شد در ملاقاتی با «هر سه فرزند»شان، از شرکت در انتخابات مجلس اسلامی ابراز نومیدی کردند، و خیر تعامل با اصولگرایان را به شر روبرو شدن با اعتراضات مردمی را بخشیدند. دراین دیدار آقای موسوی و خانم رهنورد تاکید کردند که «کلیه ارتباطات آنها و نیز دسترسی به روزنامه، رادیو و حتی بعضا لوازم نوشتاری قطع شده است». آقای موسوی «ضمن اظهار تعجب، هرگونه بیماری خود و خانم رهنورد را به صورت جدی تکذیب کرد.» ایشان پیش از این همگان را به «صبر…صبر…صبر…» (علیه ساختار شکنی) فراخوانده بودند.

 

بدورد با جانباختگان: سایت های وابسته به مجاهدین از جمله تلویزیون سیمای آزادی گزارش مبسوطی از مراسم خاکسپاری جانباختگان 19 فروردین 1390 در اشرف را مخابره کردند. دیدگاه، با توجه به موازین رسانه ای خود، بخشی از این گزارش را بازتکثیر کرد. شایان توجه اینکه این گزارش نزدیک به چند ماه پس از انجام مراسم مخابره می شود (ظاهرا مراسم حدودا اواخر اردیبهشت انجام شده بود).

 

انتخاب مسوول اول مجاهدین: سایت مجاهدین طی گزارش مبسوط دیگری از انتخاب خانم زهره اخیانی بعنوان مسوول اول سازمان مجاهدین برای دو سال خبر داد. مراسم این گزارش در سایت های مجاهدین و همبستگی بصورت ویدیویی قرار دارد.

 

ظاهر قضیه این است که هیچ کدام از این سه خبر به آنها که خارج از این دو طیف قرار دارند مربوط نمی شود.

 

·       آقای موسوی خیلی وقت است که «رهبری» سبز سیدی را بوسیده و به حداقلها - «صبر، صبر، صبر» - بسنده کرده است. تنها اهمیت خبر در این است که ایشان و خانم رهنورد سلامت هستند. البته در نومیدی بسی امید است. اگر در این انتخابات مجلس شرکت نکنند، شاید امیدی باشد که بتوانند برای نمایش انتخابات ریاست جمهوری اسلامی، همچون نمایش قبلی، نقش آفرینی کنند.

·       شایعات رسیده پیرامون خاکسپاری، در همان زمان، حکایت از این داشت که جانباختگان در اواخر اردیبهشت به خاک سپرده شده اند. بنابراین، آنچه در چند روز اخیر گزارش شد، اهمیت «خبری» نداشت. تنها از این لحاظ اهمیت داشت که مجاهدین آن «اخبار» را رسما تأیید می کردند. بدرقه این جانباختگان با شکوه انجام شد.

·       انتخاب مسئول اول در سازمان مجاهدین (و یا هر سازمان و حزب دیگری) حرف تازه ای نیست. واقعیت این است که هر کسی مسوول اول مجاهدین بشود، بنا به گفته خودشان، تحت مسوول خانم رجوی و آقای رجوی است. با توجه به گزارشهای سایتها و رسانه های متفاوت خبری که مصر بودند در مجاهدین «انتخاباتی» وجود ندارد، این گزارش بر یک نکته مصر بود، و آنکه در داخل مجاهدین «انتخابات» وجود دارد و این انتخابات در سه دوره (شور) انجام می شود، و اعضا می توانند «رأی» بدهند. ساده اینکه روابط درونی مجاهدین «دموکراتیک» است. واقعیت این است که روابط داخلی مجاهدین به خود مجاهدین مربوط می شود، و لاغیر.

 

برای من، بعنوان فردی نامأنوس با رسم و کارکرد تشکیلات مجاهدین، نحوه انتخاب (و بقولی انتصاب) خانم اخیانی مهم نبود، بلکه آنچه پس از این انتخاب رخ داد، توجه مرا بخود جلب کرد.

شورای ملی مقاومت طی اطلاعیه ای اعلام کرد که « دبیرکل جدید در سه مرحله و از میان ۱۱ کاندیدا با ۶۷.۵  در صد آرا برای دو سال انتخاب شد.»

در اینجا می خواهم به همین چند جمله و آنچه در گزارشهای ویدیویی دیده ام بپردازم. تکرار می کنم که من نه از رسم و رسوم درونی مجاهدین آگاهم، و نه چفت و بستی با آنها دارم، و آنچه می نویسم برآوردها و برداشتهای من از آنچه که می خوانم و می بینم است، و با دید خلص ژورنالیستی به چند نکته می پردازم:

 

·       مجاهدین منصب خانم اخیانی را «مسئول اول» خوانده اند. این بار ایدئولوژیکی دارد. اما شورای ملی مقاومت منصب ایشان را «دبیر کل» خوانده است. این بار سیاسی دارد. قاعدتا، و مرسوم است که «حزب» «دبیرکل» داشته باشد. اولین سوال این است که آیا مجاهدین در حال تغییر ماهیت از «سازمان» به «حزب» هستند؟

·       در ویدوهایی که مشاهده کرده ام، در هنگام رأی نهایی، خانم صدیقه حسینی، مسوول اول وقت مجاهدین، از حضار رأی گیری علنی میکنند. حضار متفق القول به خانم اخیانی رأی می دهند. حال آنکه بنا به همین اطلاعیه «در مرحله دوم که روز ۸شهریور۹۰ برگزار شد خانم زهره اخیانی با  67.5 در صد اکثریت آرا را کسب کرد. » برای من که با فرهنگ تشکیلاتی مجاهدین آشنا نیستم، این تناقض نامشخص است.

·       اگر در مرحله ای، 67.5 درصد (68 درصد) رأی به خانم اخیانی داده باشند، می شود نتیجه گرفت که 32 درصد مابقی یا رأی منفی داده، یا ممتنع بوده (و یا به کاندیدای دیگری رأی داده بوده اند). به هر صورت بیانگر «فراکسیون» در میان مجاهدین است. اگر این «بازی با آمار و لغات» من درست باشد، و اگر درست فهمیده باشم که چه خوانده ام، آیا می شود نتیجه گرفت که سازمان در حال تبدیل شدن تدریجی به «حزبی» است با دو «فراکسیون»؟

·       قاعدتا، آنچه در مجاهدین رخ بدهد، باید در خارج از مجاهدین هم تأثیر بگذارد. اما آیا چنین است؟ یعنی آیا بخاطر این «تغییر دبیرکل»، تغییری در کردار و گفتار و رفتار مجاهدین با خارج از خود ملموس خواهد بود؟

·       به حزب کارگر، یا محافظه کار در انگلستان بنگریم. وقتی رهبری (دبیر کل) تغییر می کند، بسیاری از خطوط و استراتژی ها تغییر می کند. تونی بلر که می رود، گوردن براون از تعداد سربازان در عراق می کاهد، و وقتی اد میلیبند می آید، خیلی از گفته ها و کرده های گوردن براون و تونی بلر را مورد سوال و انتقاد قرار می دهد. حرب کارگر دست نمی خورد، اما دبیر کل ها نظرات متفاوتی دارند. حال آنکه، خانم اخیانی در سخنرانی پذیرش این منصب، بر روی چند نکته تأکید دارند. اول اینکه خود را لایق این پست نمی دانند (نقل به مضمون)؛ که همان راهی را طی خواهند کرد که صدیقه حسینی و مژگان پارسایی پیمود؛ و بالاخره اینکه پذیرش این منصب تنها به اعتبار خانم رجوی و مسعود رجوی است. سوالی که پیش روی می ماند این است که اگر خانم اخیانی همان خواهد کرد که صدیقه و مژگان کردند، چه اصراری به تغییر مسوول اول (دبیر کل)؟ (البته اظهر من الشمس است که هر سه سرنگونی طلب و مجاهد خلق هستند و در این حوزه خانم اخیانی چون پیشینیان خواهند بود).

خانم رجوی در گوشه ای از سخنان خود تأکید دارند که:

« مسئولان اول مجاهدین مثل سایر مسئولان این سازمان پیوسته در معرض انتقاد و قضاوت تمام سطوح سازمان قرار دارند. در شرایط کنونی مسئول اول، شورای رهبری، مسئولان و معاونان بخشهای مختلف ارگانهایی هستند که بر پیشبرد و اجرای سیاستهای سازمان نظارت دارند. این هم واضح است که همه تصمیم‌گیریها در این جنبش بدون استثنا از یک پروسه تصمیم‌گیری جمعی عبور می‌کند و جز در چنین روالی هیچ تصمیمی اتخاذ نمی‌شود. به همین دلیل اعضای سازمان مجاهدین بیش از هر جنبش دیگری در تاریخ در نشستهای تصمیم‌گیری درباره موضوعات مختلف شرکت دارند. اجلاسهای شورای رهبری، مسؤلان و معاونان قسمت‌ها و بخشهای مختلف، متناسب با تحولات، گاه هر هفته یا هر ماه برگزار می‌شود. مجاهدین عمد دارند که در مورد مسایل حسّاس از‌طریق بحث و اقناع مکفی به یک نقطه‌نظر مشترک برسند. از این رو نشست‌هایشان گاه روزها و هفته‌ها بطول می‌انجامد.

در حقیقت تکیه بر رهبری جمعی و رهبری مسئولیت پذیر و قابل انتقاد، یکی از مشخصه‌های سازمان مجاهدین خلق ایران است.»

در اینجا نکات بسیاری نهفته است از جمله، دو ترم «رهبری جمعی» و «رهبر مسئولیت پذیر و قابل انتقاد» شایان توجه است، مخصوصا اگر بخواهیم از بار ایدئولوژیکی کاسته و فقط به «دبیر کل» بسنده کنیم.

 

پس از پایان مراحل انتخاباتی، خانم مریم رجوی، اعضای سازمان مجاهدین در اشرف را مورد خطاب قرار می دهند. با طرح دو سوال در ارتباط با این سخنرانی این نوشتار را به پایان می رسانم:

·       چرا رئیس جمهور دولت موقت، که دیگر عضویتی در سازمان مجاهدین خلق ندارند، باید اعضای یکی از سازمانهای شورا را مورد خطاب قرار دهد؟ آیا ایشان، با همین روش، اعضای سازمان چریکهای فدایی خلق را هم مورد خطاب قرار می دهند؟

·       چرا رئیس جمهور دولت موقت که به جدایی دین از دولت ملتزم است، باید سخنرانی خود را با «بسم الله الرحمن الرحیم» و آیه ای از قران آغاز کند؟

 

علی ناظر

16 شهریور 1390







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©