Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Wednesday 22 November 2017
جستجو
اقتصادی
مواضع و بیانیه
اجتماعی
سیاسی و نظامی
گفتگو - شنیداری/دیداری/ن.شتاری
برداشت و تحلیل
خبر و گزارش
صفحه نخست

علی ناظر

* گامی دیگر به سوی راست میانه  علی ناظر

* اعتصاب غذا و گفتگویی دوستانه  علی ناظر

* تعهد 92  علی ناظر

* مارگزیده  علی ناظر

* ارسال ترجمه متن « مردم آزاده جهان - فراخوان برای آزادسازی گروگانها»  علی ناظر

* رنگ شکست استراتژیک رژیم  علی ناظر

* استراتژی کلان و انتظار معجزه از مجاهدین  علی ناظر

* مدیریت محترم سایت پژواک  علی ناظر

* نبردی نابرابر  علی ناظر

* از چه می ترسند؟  علی ناظر

* ما همان جمع پراکنده   علی ناظر

* در ایران فردا  علی ناظر

* دیدگاه دوباره هک شد  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (4)  علی ناظر

* از کاوه چه خبر؟  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پاد زهر - اسلام سیاسی (3)  علی ناظر

* تلاش رذیلانه، محزون و غیر اصولی  علی ناظر

* نامه ای به خواننده  علی ناظر

* تیر هوایی در جنگ زرگری  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (2)  علی ناظر

* صفحاتی از زهر و پادزهر – اسلام سیاسی (1)  علی ناظر

* در حاشیه «اشتباه محاسبه»– «انصاف»  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل«بختک» (بخش پایانی)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – معین عمل «فرهنگ» (9)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – مدیریت تغییر (8)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – هزینه (7)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – ارباب بی مروت، و با مروت دنیا (6)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «اگر»های حاضر و غایب (5)  علی ناظر

* پس از 15 سال، از «فراکسیون اصلی» چه خبر؟  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – کاریسمای جنگ (4)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - «ساده سازی، شبیه سازی» (3)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه – تبیین، شکل و محتوا (2)  علی ناظر

* اشتباه محاسبه - مفتی، مفتی (1)  علی ناظر

* فشنگ و موشک در راه خدا  علی ناظر

* انگار نه انگار  علی ناظر

* بدرود و تسلیت  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول-چهارم  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش چهارم - «اتهام»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش سوم - «بحران عدم اعتماد»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش دوم - «آسیب پذیری»  علی ناظر

* سنگ خارا – بخش اول  علی ناظر

* جبهه وسیع - بخش 1 -4  علی ناظر

* اصولی کیست؟  علی ناظر

* ناتوانی اپوزیسیون: «راه حل پيشگيرانه يا دگرديسي»  علی ناظر

* سر و ته یک کرباس  علی ناظر

* زدند و ما چیزی نگفتیم  علی ناظر

* تهاجم  علی ناظر

* پیام روشن و نهفته موشک کاتیوشا  علی ناظر

* بدهکار  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (حاشیه 1)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، طرح اروپا (بخش چهارم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (پخش سوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف و طرح اروپا (بخش دوم)  علی ناظر

* آمریکا، اشرف، و طرح اروپا (بخش اول)  علی ناظر

* کمر غول  علی ناظر

* خبر خوب؟  علی ناظر

* رضا پهلوی و «نافرمانی مدنی»  علی ناظر

* حرمت قلم  علی ناظر

* والسلام؟  علی ناظر

* ناجی  علی ناظر

* «عجیب» و «غریب»  علی ناظر

* ارزیابی ناقص از سی سال مبارزه  علی ناظر

* سلام گرگ بی طمع نیست  علی ناظر

* «علی ناظر، مرز سرخ تو کجاست و چیست؟»  علی ناظر

* با خودمان جدی باشیم  علی ناظر

* چند خبر و چند نکته  علی ناظر

* جدا کردن «سر» از «بدنه»  علی ناظر

* مدل چهارم  علی ناظر

* سخنی با اساتید و صاحبان کرسی  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش چهارم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش سوم  علی ناظر

* «تروریستها» - بخش دوم  علی ناظر

* «تروریست»ها (بخش اول)  علی ناظر

* زنده باد آزادی، زنده باد دموکراسی  علی ناظر

* آقای رئیس جمهور اوباما  علی ناظر

* مرز سرخ  علی ناظر

* نیم درصدی، خس و خاشاک، زردک و خرس ها  علی ناظر

* رکن چهارم در جبهه خلق  علی ناظر

* معضل میز  علی ناظر

* گردهمایی 18 ژوئن  علی ناظر

* فصلی تازه  علی ناظر

* آن صدای بی صدا  علی ناظر

* پوزه بند  علی ناظر

* این «پیروزی قضایی» نیست  علی ناظر

* سینه زنهای گورکَن  علی ناظر

* یاری رسانی برای پیشگیری از تکرار «سربرنیتسا»  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* اگر مالکی ککی در تنبان ندارد...  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* نگاهی به پیام دکتر کریم قصیم  علی ناظر

* پاسخ صلیب سرخ
به نامه 330 «انسان» «مستقل»
  علی ناظر

* بحران انقلابي ، فروپاشي، يا سرنگوني؟  علی ناظر

* آزادي بيان در فرهنگ رب النوعي  علی ناظر

* چشم انداز و نقش رسانه ها بر مبناي يک تحليل«گام بعدي»  علی ناظر

* مذهب ستیزی یا مذهب زدایی  علی ناظر

* تشدید بحران یا کنترل بحران؟  علی ناظر

* جنگی آزادیبخش برای صلحی پایدار  علی ناظر

* نظام ايدئولوژيک - تضاد تئوري و پراتيک  علی ناظر

* یک خبر مهم، یک برخورد سرد - (آذر 87)  علی ناظر

* تعيين تکليف حقوقي مجاهدين  علی ناظر



فصلی تازه
[ علی ناظر]
[منبع: Iran's Crises – English (ICE)]


امروز نشست جی8 به پایان رسید.

 

پس از ماه‌ها ناآرامی در کشور‌های خاورمیانه و شمال آفریقا، باراک اوباما در یک سخنرانی مهم سیاست‌ خارجی آمریکا را اعلام کرد. او بشارت داد که آمریکا شاهد بازگشایی فصلی تازه در عرصه دیپلماتیک و در دورانی است که تغییرات چشمگیری در جهان عرب و خاورمیانه در حال شکل‌گیری است.

 

در این فصل تازه تاریخ مصرف بن لادن و ملادیچ ها به پایان می رسد.

 

گام اول برای ورود به این فصل فریب، حذف بن لادن بود. حدود سه هفته پیش باراک اوباما اعلام کرد کماندوهای آمریکایی طی عملیاتی اسامه بن لادن رهبر شبکه القاعده و عامل حملات یازده سپتامبر را کشته اند. وی گفت که بن لادن روز یکشنبه در پناهگاهی در پاکستان کشته شد و جسدش در اختیار آمریکا است. او قتل بن لادن را تنها یک "آغاز" خواند.

 

گام دوم، بازداشت راتکو ملادیچ است.

اروپا همیشه مصر بوده که روابط بین اروپا و صربستان تنها پس از بازداشت ملادیچ امکان پذیر است. اعلام دستگیری ملادیچ که همزمان با سفر از پیش تعیین شده کاترین اشتون به بلگراد صورت گرفته، شانس صربستان برای عضویت در اتحادیه اروپایی را افزایش می‌دهد. این سفر که پس از نشست رهبران گروه هشت در فرانسه صورت خواهد گرفت، بی شک مُهر تأیید عضویت صربستان، پس از طی شدن مراحل لازم، را به همراه خواهد داشت.

 

هرچند ژنرالهای اروپایی که با صربستان می جنگیدند، همه بر این نکته متفق القول هستند که ملادیچ تاکتیسین  متبحر نظامی بود، و هنوز بعنوان ژنرال و قهرمانی وطن پرست مورد احترام بسیاری از نظامیان صربی است؛ اما ملادیچ بخاطر «میهن پرستی» و «نظامیگری» به یاد نخواهد ماند. نام ملادیچ با قتل عام هفت هزار و پانصد مرد و پسر سربرنیتسا در تاریخ ثبت خواهد شد.  کسی که بر جنایت علیه بشریت چشم بست، تجاوز زنان را نادیده گرفت، و مردان را از خانه ها بیرون کشاند و به قتل رساند.

 

چه دردآور که این روش جنایتکارانه  32 سال در ایران روزانه ادامه داشته است. در زمان «امام» خمینی، در زمان «حسین، حسین، میرحسین»، در زمان «دوم خردادی»ها، در زمان «سردار سازندگی»، و امروز در زمان سران اجنه و رمالان، جنایت علیه مردم ستمدیده ایران ادامه داشته است.

صد ها ملادیچ در ایران در تابستان 67 اسیر کشی کردند، و درتابستان و پاییز 88 کهریزک ساختند. اما، «اوباما»ها سکوت کرده اند.

 

اوباما در سخنرانی خود وعده می دهد که آمریکا و بریتانیا در کنار آزادی‌خواهان ایستاده‌اند، ولی یادآور می شود که «سال‌ها به درازا خواهد کشید تا این انقلاب‌ها به نتیجه برسند، و در این راه [مردم] روزهای سختی را پیش رو خواهند داشت. کمتر اتفاق می‌افتد کسانی که قدرت را در دست دارند بدون کشمکش، از قدرت دست بکشند.»  ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا در مصاحبه دیروزش با بی بی سی (انگلیسی) به قذافی و دیگر سران کشورهایی که به جنایت علیه بشریت ادامه می دهند، هشدار می دهد که «اینگونه مسائل فراموش نمی شوند». دستگیری ملادیچ مؤکد این واقعیت است که عدالت اجرا می شود، حتی اگر سالها از جنایت بگذرد.
اما، هر دو به عمد فراموش می کنند که مردم ایران 32 سال برای سرنگونی رژیم اسلامی مبارزه کرده، و این پروسه تنها بخاطر همکاری جی8 با رژیم «به درازا کشیده» است. اوباما و هیگ عمدا فراموش می کنند که آنها ریشه تمام ستم ها و جنایت ها هستند. آنها کودتای 28 مرداد را طراحی و به اجرا گذاشتند. آنها انجیل و کیک و اسلحه به رژیم هدیه کردند.

آنها شریک جرم این جنایت ها علیه بشریت هستند، و تا به این واقعیت اعتراف نکنند، «فصل تازه» ای برای مردم گشایش نخواهد یافت.

 

در این فصل تازه (یخبندان)، و با خاتمه نشست جی 8، قرار است که بسته کمک مالی 20 میلیارد دلاری به مصر و تونس تصویب شود؛ و از اسرائیل و فلسطینی ها خواسته شود تا مذاکرات را بی درنگ از سر بگیرند. «آنها به حمایت از خیزش های مردم ستمدیده خاورمیانه ادامه می دهند». این پیام جی8 و فصل تازه است.
اما رئال پلیتیک بر این پیام سایه می اندازد.  سارکوزی به قذافی پیام می دهد که «باید از قدرت کناره‌گیری کند و نیروهایش را به پادگان‌ها بازگرداند» اما خوش خبری می دهد که قذافی «هنوز فرصت دارد که در لیبی بماند.» این وعده در حالی است که جنگ بی هدف و عقیم لیبی منجر به کشته شدن «۱۲ هزار نفر» و زخمی شدن «۵۵ هزار تن» شده است. کامرون نخست وزیر بریتانیا در کنفرانس پایانی خود مجبور به اذعان این واقعیت می شود که برخی از سران جی8 ممکن است امروز حرفهای زیبا بزنند و چند روز دیگر به آن پشت کنند.

بدین منظور، و در نبود استراتژی مشخص، و برای پایان دادن به تخریب وحشیانه لیبی بدست قذافی و نیروهای ناتو، طرفین از روسیه می خواهند که «میانجیگری» کند.

 

در این فصل بزک شده، که خیلی ها به بن بست رسیده اند، روسیه نقش میانجیگر را ایفا خواهد کرد. چنانکه در بن بست کره شمالی و ایران، سرگئی ریابکوف، تأکید دارد «اعتقاد روسیه این است که چه در مورد ایران و چه کره شمالی، تنها راه پیشرفت به سوی حل بحران اتمی این کشورها، مذاکره است». جی8 به اسد که مردم خود را به رگبار می بندد اولتیماتوم نیم بند می دهد، و «ارجاع مسئله سوریه به شورای امنیت سازمان ملل متحد، به دلیل مخالفت روسیه با این کار، از متن نهایی بیانیه حذف» می شود.

 

در این فصل تازه که به دروغ بهار عربی نام گرفته است، تشدید جنگ داخلی و قبیله ای در یمن، بحرین، عربستان، و لیبی، و ویرانی حداقل زیر ساختارها در این کشورها، و وابسته کردن آنها به «جهانخواران»، شکوفه خواهد زد. اسلامیزه شدن منطقه ای وابسته به غرب، آن «فصل تازه» و بهاری است که جی8 برای خاورمیانه طراحی کرده است. و مردم منطقه چه مظلومانه «ذبح عظیم» می شود.

 

در این فصل تازه، اوباما بظاهر «بی صبری» کرده و از بازگشت اسرائیل به مرزهای 1967 حمایت می کند، ولی می گذارد تا حرف آخر را «رئال پلیتیک» در غیابش بزند. همزمان با سخنرانی او در پارلمان بریتانیا، نمایندگان کنگره آمریکا به ادای احترام و در حمایت از گفته های نتانیاهو در محکوم کردن طرح اوباما برای بازگشت به مرزهای 67، 26 بار در کنگره آمریکا، به پا خاسته و کف می زنند. در این فصل تازهء «رئال پلیتیک» و «دیپلماسی»، اوباما حرف خود را پس می گیرد، و همان راهی را می رود که آنگلا مرکل سه هفته پیش پیموده - به محمود عباس هشدار می دهد که «اقدام یکجانبه در این شرایط، موثر نخواهد بود.» و «اقدام یکجانبه در به رسمیت شناختن فلسطین را نمی‌پذیرد

 

در این فصل طولانی تازه، آمریکا و ایران وارد «فصل انتخابات» می شوند.

 

پُزهای صوری بسیاری، مخصوصا در صحنه دیپلماسی، گرفته خواهد شد، اما در این «فصل بزک شده» خواست مردم نوشته نخواهد شد، هرچند گروه8 در بیانیه امروز (6 خرداد 1390) خود «از خواست های آزادیخواهانۀ مردم کشورهای عربی و ایران حمایت» کرده باشند.
این فصل تازه دیپلماسی و زدو بندها، فقط برای به تعویق انداختن پیروزی خلق ها است.

 

در این فصل تازه، ناتو از مذاکره با طالبان برای شراکت در امور کشورداری صحبت می کند، به اسد و قذافی در ِ باغ سبز نشان می دهد، اوباما که در برابر خیزش مردم در سال 88 سکوت کرد، باز هم سکوت کرده و از حمله وحشیانه ارتش نوری مالکی به اشرف پیشگیری نمی کند، برای خروج نام مجاهدین از لیست تروریستی این پا و آن پا می کند، و بیشرمانه به رژیم اسلامی برای مذاکره و مشارکت چشمک می زند. در این فصل بزک شده، جمهوری اسلامی، رژیمی که حقوق زنان را پایمال کرده، و روزانه ده ها نفر را اعدام می کند، برای حضور در کمیسیون جمعیت و توسعه سازمان ملل متحد مجددا انتخاب می شود. بعنوان رئیس جنبش عدم تعهد در سال 2012 انتخاب شده و اجلاس سال آينده سران اين جنبش در تهران را برگزار خواهد کرد. در این فصل بزک شده، رژیم اسلامی ریاست اوپک را بعهده می گیرد، و در کنفرانس افغانستان که برنامه خروج نیروهای اشغالگر از آن کشور را برنامه ریزی می کند، شرکت خواهد کرد، تا آمریکا بتواند «تعداد سربازان خود را در پاکستان کاهش» دهد.

 

در این فصل تازه، با وجود اینکه سوءاستفاده رژیم از رویدادهای کشورهای عرب واضح است، و سران جی8 می دانند که رژیم اسلامی در حال گستراندن پروبال است، اما تنها به یک چشم غره بسنده می کنند که ««ما باید تحریم های ایران را بازهم شدیدتر کنیم». تحریمی که پیش از این بارها نوشته بودم، تحریم نخواهد بود.

 

همچون سالهای 1950 و تغییر از «استعمار» به «استعمار نو»، هدف این «فصل تازه» هم بزک راهکارهای گذشته برای پایین آوردن هزینه سلطه گری و تسلط بر منابع ملی مردم ستمدیده جهان است.

 

جهان سلطه گر به دنبال فریب خلق های ستمدیده است، و رژیم اسلامی هم مستثنی نخواهد بود. در این «فصل تازه» تاریخ مصرف احمدی نژاد به پایان می رسد. رفسنجانی با اشاره به این واقعیت که دیگر مردم به رژیم اعتماد ندارند، انگشت اتهام را به جسد بیجان احمدی نژاد نشانه می گیرد، تا نظام را از زیر ضرب بیرون بیاورد، و صحنه را برای «فصل تازه» انتخاباتی مهیا کند. «فریب‌کاری‌ها موقت است. آمار دروغ دادن، ادعای دروغ کردن، پول بی‌خودی مصرف کردن – که مردم می‌فهمند یک بازی است- و بیت‌المال را به غارت بردن برای خرید چند رأی و امثال این چیزها دیگر در مردم جواب نمی‌دهد و حتی اگر مردم نیاز داشته باشند، این پول را می‌گیرند، ولی لعنت‌شان هم می‌کنند.»

 

در این فصل بزک شده، و دیگر فصلهای کهنه، راه حل برای مردم ستمدیده مشخص است – همبستگی نیروهای سرنگونی طلب، تشکیل جبهه وسیع (خلق)، و تکیه بر توان بی انتهای مردم.

علی ناظر

6 خرداد 1390

 







[Posted comments0]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©