Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Friday 7 October 2022
HOME
NEWS
ANALYSIS
INTERVIEW
POLITICS
SOCIAL
STATEMENTS
ECONOMY
SEARCH

�������������� ������������


اصل، «اصول» است
[ علی ناظر]
[Source: Iran's Crises – English (ICE)]


بالاخره لیبرال دموکراتها که به دنبال هم خر بودند و هم خرما، به این نتیجه رسیدند که بهتر است دوباره به میز مذاکره با محافظه کاران بازگردند و در دولت ائتلافی به رهبری محافظه کاران، شرکت کنند.

اما، چرا لیبرال دموکراتها که شرط همکاری و ائتلاف با حزب کارگر را «سر» رهبر حزب کارگر تعیین کرده بودند، و گوردن براون هم با دست خودش «سر»ش را در سینه نقره تقدیم کرد، نتوانستند با حزب کارگر هم پیمان شوند (به سه نوشته پیشین بحث آزاد، نتیجه بحث آزاد و رهبران ما، رهبران آنها مراجعه شود)؟

بنا به گزارش های مختلف، هیئت مذاکره کننده لیبرال دموکراتها مشکل اصلی نبوده اند، بلکه شایعه است که اعضای (وکلای مجلس) حزب کارگر با ائتلاف با لیبرال دموکراتها مخالفت کرده اند.

امروز ظهر، گوردن براون دفتر (نخست وزیری) خود را به سوی صحن پارلمان ترک کرد تا بتواند در محیط مجلس با اعضای حزب کارگر گفتگو کرده و از نزدیک به نظر آنها گوش دهد. بنا به برخی از گزارش ها، در این گفتگو، بسیاری از وکلا معتقد بودند که بهتر است برای مدتی بر قدرت تکیه نزنند، چرا که نبایستی از «اصول» (سیاسی و اقتصادی) حزب کوتاه بیایند. به نظر این اعضا، «اصول» قابل مذاکره نیست. به نظر آنها موقعیت اقتصادی کشور در موقعیتی قرار دارد که برخی از تصمیمات باید آنطور که در برنامه انتخاباتی ارائه شده، انجام شود، و برنامه اقتصادی لیبرال دموکراتها بیشتر به محافظه کاران نزدیکی دارد تا به حزب کارگر.

گفته می شود که اگر لیبرال دموکراتها با محافظه کاران ائتلاف کنند، حزب (لیبرال دموکراتها) بخاطر مخالفت اعضایش، دچار تنش شدید درونی می شود (خیلی ها عمر این «ازدواج» را کوتاه می بینند)، و اگر حزب کارگر به خواستهای لیبرال دموکراتها تن می داد، حزب کارگر با تنش سیاسی درونی روبرو می شد.

خیلی از اعضای حزب کارگر معتقدند که اصل، پایبندی به «اصول» است. کوتاه آمدن بر سر خیلی از موارد (مثلا تغییر رهبر – شخصیت ها و افراد) انجام پذیر است، اما نمی توان بر سر «اصول» مذاکره کرد. شایان توجه اینکه سه حزب مذاکره کننده، به «اصول» مترادف و از پیش تعریف شده «انقلابی» و «رادیکال» (که فعالین سیاسی ایرانی با آن آشنا، و خیلی ها مدعی آن هستند) باور ندارند - ادعا هم نمی کنند، اما برای بسیاری، در همین چارچوب (بورژوایی-لیبرالیسم سیاسی) که به آن باورمندند، اصل و پایه، «اصول» و نه تصاحب قدرت است. به نظر بسیاری از همین باورمندان به سیستم سرمایه داری و ... هدف (تصاحب قدرت)، وسیله را توجیه نمی کند. نمی توان از اصول کوتاه آمد.

نمایش انتخاباتی بریتانیا به پایان رسید. از فردا، نخست وزیر جدید بریتانیا دیوید کمرون خواهد بود، و تعدادی از اعضای کابینه وی را لیبرال دموکراتها تشکیل خواهند داد. لیبرال دموکراتها، با دشمن دیرینه خود نشستند تا بخشی از قدرت را به خود اختصاص دهند. کمرون، به اصول خود (تغییر روش انتخاباتی) پشت کرد تا نخست وزیر شود، گوردن براون «سر» خود را تقدیم کرد تا حزبش در قدرت بماند، و اعضای حزب کارگر به قدرت پشت کردند تا به بازسازی حزب خود پرداخته و رهبر جدید انتخاب کنند.

به راستی کدام درست می گویند – آنکه به دنبال تصاحب قدرت است تا از درون تغییر را ممکن سازد، یا آنکه بر «اصول» تأکید دارد  - حتی اگر برای مدت زمانی طولانی «ناظر» بماند؟ فکر کنم پاسخ تک تک ما به این سوال، «اصول» ما را تعریف کرده و مشخص می کند که کجا ایستاده ایم.

شاد باشید

علی ناظر 21 اردیبهشت 1389

شد.

 





[Posted comments]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©