Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Friday 12 August 2022
HOME
NEWS
ANALYSIS
INTERVIEW
POLITICS
SOCIAL
STATEMENTS
ECONOMY
SEARCH

�������������� ������������


بدون صغري و کبري
[ علی ناظر]
[Source: Iran's Crises – English (ICE)]


مستقيم و بدون صغري و کبري چيدن مي روم به سر اصل مطلب.
30 ژوئن نزديک است و مجاهدين مي خواهند تظاهراتي، عمدتا براي خروج نامشان از ليست تروريستي، در فرانسه برپا کنند. قبلا نوشته بودم که بايد از اين تظاهرات حمايت کرد و در آن شرکت کرد. از من پرسيده شده که چرا؟ و باز هم پرسيده شده که مگر مجاهدين مسلمانان دو آتشه و روسري بر سر و معتقد به رهبري عقيدتي (بقول آنها: بخوانيد ولي فقيه) نيستند؟ چرا بايد يک نيروي چپ که به آزادي و دموکراسي و جدايي دين از دولت و... معتقد است خود را تبديل به سياهي لشگر مجاهدين کرده و با هزينه کردن از خود منافع حاصله را به جيب مجاهدين که با آمريکا و نئوکان ها دمخورند بريزد؟
راست و صداقتش جوابي براي  اينهمه سوالهاي پر پيچ و خم ندارم که بدهم، اما با اجازه و بدون اينکه بخواهم طفره بروم اين سوالات را با چند سوال و به گونه اي ديگر پاسخ مي دهم:
1- آيا به نظر شما مجاهدين تروريست هستند؟ اگر نيستند و باور شما اين است که نيستند و اگر مي دانيد که غرب مي خواهد اين برچسب را، با زور سريشم هم که شده، به پيشاني مجاهدين بچسباند تا با خيال راحت بتواند با رژيم لاس بزند، اگر واقعا به اين چند نکته باور داريد، پس بايد در اين تظاهرات شرکت کرد.
2- آيا مخالف با حملهء هوايي آمريکا و شرکا به پايگاه اشرف و کشتار چندين رزمندهء مجاهد و افسر ارتش آزاديبخش هستيد؟ آيا مخالف خلع سلاح مجاهدين به زور بمب باران هستيد؟ آيا موافقيد که اين سلاحها تنها عليه رژيم جمهوري اسلامي به کار گرفته مي شد؟ آيا موافقيد که برندهء اسارت مجاهدين در اشرف تنها رژيم جمهوري اسلامي و جهانخواران است؟ اگر پاسخ شما به اين سوالها مثبت است، پس بايد در تظاهرات شرکت کرد.
3- آيا اسارت مجاهدين در اشرف، دستگيري مريم رجوي و يارانش در پاريس، تروريست خواندن مجاهدين و محدود کردن فعاليتهاي شوراي ملي مقاومت، ناديده گرفتن رأي دادگاه اروپا به وسيلهء وزراي خارجهء اروپا، و مذاکرهء اخير آمريکا و رژيم بر سر مجاهدين در عراق، به نفع منافع خلق است؟ اگر نيست، پس بايد در اين تظاهرات شرکت کرد.
4- آيا اگر مجاهدين خطري براي رژيم نبودند و رژيم و آمريکا به آن اشراف نداشتند، باز هم با يکديگر بر سر مجاهدين مذاکره مي کردند؟ آيا خطرناک بودن مجاهدين براي رژيم مترادف با سرنگوني طلب بودن آنها نيست؟ آيا سرنگوني طلب بودن آنها خواسته و يا ناخواسته مجاهدين را در جبههء خلق قرار نمي دهد؟ اگر مجاهدين عضوي از جبههء خلق هستند، پس بايد در اين تظاهرات شرکت کرد.
5- مي پرسم: اگر مجاهدين در ليست تروريستي ابقا شوند، اگر در پايگاه اشرف دائم العمر اسير بمانند، و اگر دم و دستگاه و تشکيلات و دنگ و فنگ و دکان مجاهدين تخته شود، آيا روند سرنگوني رژيم تسريع مي شود؟ اگر تسريع مي شود، اگر من و تو و او و ما و شما مي توانيم در نبود مجاهدين رژيم را سرنگون کنيم، حتي يک روز زودتر، پس بايد در اين تظاهرات شرکت نکرد. بايد چوب لاي چرخ مجاهدين شد، بايد با لابي ها رژيم همکاري کرد تا هر چه بيشتر پاپي مجاهدين شده و خلاصه بايد بر سر راه آنها سنگ شد. ولي اگر به اين باور نداريم، واقعا باور نداريم که مي توانطم بدون مجاهدين رژيم را سرنگون کنيم، پس بايد در اين تظاهرات شرکت کرد.
بايد با تمام توش و توان کمک کرد تا مجاهدين از ليست تروريستي خارج شوند. پس از آن مي توانيم و بايد آنقدر به آنها انتقاد کنيم تا تمام کم و کاستي هايشان را برطرف کنند. اما بايد اول به آنها ياري رساند تا اين سد رژيم ساخته از جلوي آنها برداشته شود، و براي اين منظور اول بايد با خودمان روراست باشيم.
تا به آنجايي که به ديدگاه برمي گردد، ديدگاه با تمام توش و توان خود، تا خروج نام مجاهدين از اين ليست دشمن شاد کن، از تمام تظاهرات مجاهدين حمايت مي کند.
علي ناظر – 23 خرداد 1386





[Posted comments]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©