Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Friday 30 September 2022
HOME
NEWS
ANALYSIS
INTERVIEW
POLITICS
SOCIAL
STATEMENTS
ECONOMY
SEARCH

���������� ��������


پيام هميشگي استعمارگر پير
[ علی ناظر]
[Source: Iran's Crises – English (ICE)]


توني بلر در سخنراني ديروز خود ظاهرا رژيم ايران را به تندي مخاطب قرار داده و مي گويد:
«بر اين اساس غرب بايد به ايران يك راهبرد مشخص ارائه دهد: آنها به روند صلح خاورميانه كمك كنند نه آنكه آن را متوقف كنند؛ آنها از حمايت از تروريسم در لبنان يا عراق دست بكشند؛ آنها به تعهدات بين‌المللي خود پايبند باشند نه اينكه به آن بي‌احترامي كنند.»
«در اين مورد شراكتي جديد ممكن است يا در غير اين صورت آنها با تبعات عدم انجام اين كار روبرو مي‌شوند: انزوا.»
[1]

قاعدتا چنين خط کشي و مرز بندي و موضعگيري روشن و شفاف که انگشت اتهام را به سوي رژيم جمهوري اسلامي نشانه رفته و تمام اقدامات تروريستي داخل عراق را متوجه رژيم تروريست اسلامي مي کند، بايد باعث خشنودي شود. اما اگر کمي ريزتر به اين گرد و خاکي که توني بلر به پا کرده دقيق شويم، متوجه مي شويم که اين گرد و خاک فقط براي کور کردن چشمان ما بوده، و در پس اين غبار، پيام سازش و مماشات، و عراق را دو دستي تقديم رژيمي تروريست و تماميت خواه کردن است.
توني بلر به رژيم اسلامي هشدار مي دهد که يا دست از شيطنت بردارد يا ايزوله مي شود، به زباني ديگر، اگر رژيم آنطور که توني بلر مي خواهد بازي کند و ظواهر امر را رعايت کند، نخست وزير انگلستان حاضر است هم رژيم را در عراق شريک کند، و هم مبارزات سرنگوني طلبانه و آزاديخواهانهء (نزديک به 3 دههء) مردم ايران را ناديده بگيرد.
دقت کنيم، نقطهء مخالف «ايزوله شدن» «شريک شدن و به بازي گرفته شدن» است. دقت داشته باشيم، در عالم سياست «تهديد» هميشه براي شروع نوعي همکاري بکار برده مي شود. دقت کنيم، «ايزوله کردن» رژيم آخرين مرحلهء يک جنگ ديپلماتيک طولاني است. دقت داشته باشيم، پيمودن مسير ديپلماتيک محتاج به زمان است. توني بلر مي خواهد با اين «راهبرد» براي رژيم زمان بخرد. براي استعمار پير هيچ رژيمي مناسب تر از رژيم اسلامي ارتجاعي آخوند ها نمي تواند باشد. نگذاريم گرد و خاکي که توني بلر به پا کرده ديد بصيرت ما را کور کند.

در مقابل اينهمه ترفند، و در زماني که تنش در درون نظام اسلامي افزايش يافته و «سگ دعوا ها» شدت يافته اند، و اپوزيسيون سرنگوني طلب مي تواند از اين «بحران فروپاشي» حداکثر بهره را بجويد، استعمارگر کهنه کار شخصا وارد ميدان شده و مي خواهد اذهان را منحرف کند. مي خواهد تروريسم در عراق را منوط به حل بحران فلسطين کند، مي خواهد تنش، ترور و درگيري سکتاريستي در عراق ادامه پيدا کند. مي خواهد از آب گل آلود ماهي بگيرد. احمدي نژاد پيام را خوب گرفته و مي گويد «برای مردم آمريکا پيام می فرستم» [2]. يعني اينکه رژيم هم در بازي اتلاف وقت شريک مي شود.
ساده نگري نکنيم. پيام توني بلر مربوط به امسال يا سال بعدي نمي شود. اين يک «راهبرد» براي دههء آينده است. پيروزي اين راهبرد موفقيت و ماندگاري رژيم اسلامي را تضمين و سرنگوني رژيم را براي مدتي به تعويق خواهد انداخت. به نظر من زمان آن رسيده که در مقابل اينگونه ترفندها موضع مشترک گرفته شود. منظور سر دادن «شعار» هاي کر کنندهء ضد امپرياليستي نيست، اين هنر را بسپاريم به همان رژيم «ضد امپرياليست» و هم کيشانش. منظور پروژهء مشترک، همسويي مشترک، تشکيل «جبههء وسيع سرنگون طلبان» است. زمان آن رسيده که مرز ها پر رنگتر شوند. با اتخاذ سياستي که بر پارامتر مردم استوار باشد، با پيامي که رو به مردم باشد، و با همسويي با يکديگر امکان روبرويي با ترفندهاي جبههء وسيع دشمن واقعي تر مي شود. اپوزيسيون سرنگوني طلب چارهء ديگري ندارد به جز همسو شدن – بخصوص سازمان ها و نهاد هايي که تاريخچه مبارزاتي فعال داشته و  از تجارب سياسي برخوردارند. همهء سرنگوني طلبان بايد به اين سوال پاسخ بدهند: کدامين بهتر است، همسويي با مبارزاني که با او اختلاف بينشي داريم يا پذيرش هژموني جهانخواران-مرتجعين؟ تعارف نکنيم؛ سکوت در برابر اين «راهبرد» يعني پذيرش شق دوم و طولاني تر شدن عمر رژيم.
علي ناظر – 24 ابان 1385
 





[Posted comments]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©