Iran's Crises Unfolded  
IranCrises
 
Friday 12 August 2022
HOME
NEWS
ANALYSIS
INTERVIEW
POLITICS
SOCIAL
STATEMENTS
ECONOMY
SEARCH

���������� ��������


ديدگاه جاي گردگيري هاي بين اپوزيسيون نيست
[ علی ناظر]
[Source: Iran's Crises – English (ICE)]


در نقد جديد محمد آسنگران (سفسطه جواب نيست فراخوان پرو آمريکايي را کناربگذاريد - در نقد فراخوان مجاهديني سايت ديدگاه) که دريافت کرده ام؛ايشان به جاي اينکه به اصل مطلب يعني فراخوان ديدگاه بپردازد، به صحراي کربلا زده و نقد خود را به انتقاد از گفتارها، کردارها و پندار هاي خوب و بد مجاهدين تبديل کرده است.
از انجايي که متن نقد ايشان، برخورد سياسي يک عضو کميتهء مرکزي حزب کمونيست کارگري با يک سازمان سياسي ديگر – مجاهدين خلق است، و موشکافانه به بندهاي فراخوان نپرداخته، ديدگاه از درج تمام متن خودداري مي کند.
البته من شکي ندارم که متن در سايت هاي ديگر و رسانه هاي خود حزب منتشر خواهد شد که علاقمندان مي توانند به آن مراجعه کنند.
در همين «نقد»، محمد آسنگران در يک تلاش بي پايه سعي کرده سايت ديدگاه را به مجاهدين وصل کند، برخورد غير اصولي ايشان مرا ياد برخي از هوادار نمايان مجاهدين مي اندازد که ديدگاه را «رژيم گاه» مي ناميدند، و يا فکر مي کردند که اين ره که ديدگاه مي رود به «ترکستان» است.
برخورد محمد آسنگران و هوادارنمايان مجاهدين يک واقعيت را برجسته مي کند -  اين قبيل آدم هاي سياسي، سايت/نهاد مستقل را بر نمي تابند. اگر زورشان نرسد که سايت/نهاد را به خودشان وصل کنند، به آن برچسب زده و سايت و نهاد را متعهد و وابسته به اين و آن رژيم و سازمان قلمداد مي کنند.
در نگرش تماميت خواهان، اگر حرفي زده شود که صد در صد با حرف هاي آنها همخواني نداشته باشد نه تنها مردود است بلکه وابسته و مشکوک هم هست.
همانطور که پيش از اين به هوادارنمايان مجاهدين گفته ام، الان هم به محمد آسنگران مي گويم که تنها دفاع ديدگاه براي اثبات موضع مستقل و غير وابسته اش ، عمل اوست. حال اگر هوادار نمايان مجاهدين مي خواهند سايت ديدگاه را «رژيم گاه» بنامند و عضو کميته مرکزي حزب کمونيست کارگري ديدگاه را هوادار خجالتي مجاهدين، ديگر مي شود مشگل اين دو طيف تماميت خواه. ما در ديدگاه به کارمان که آگاهي رساني (از جمله درج مطالب حکک)، و افشاي رژيم جمهوري اسلامي است، ادامه مي دهيم، و با اين تهمت هاي آبدوغ خياري به حاشيه کشيده نشده و دست به عکس العمل هيستريک نمي زنيم.
براي اينکه براي اين دو طيف تماميت خواه خوب و واضح روشن شود، ديدگاه براي اثبات استقلال خود نه دست به سانسور مي زند که هوادار نمايان مجاهدين خوشنود شوند، و نه به مجاهدين فحش و فضيحت مي کشد که محمد آسنگران را خوش آيد، و «خداي» نکرده نگويد که ديدگاه زير بليط مجاهدين است.
ما در ديدگاه، به اين نتيجه رسيده ايم که اين برچسب هاي بي پايه بهاي استقلال ديدگاه است که مسوولين ديدگاه بايد آن را به پردازند.
در زير، بخشي از يادداشت (نقد به فراخوان ديدگاه) را که موضوعيت داشت و آگاهي دهنده بود درج مي کنم.
بخشي از يادداشت محمد آسنگران:
ضديت با جمهوري اسلامي ديگر معيار راديکاليسم کسي نيست. هنگامي که نيروهاي چپ با هر تعريفي که از اهدافشان داشتند مخالف و در مقابل رژيم اسلامي بودند رجوي کنار خميني و بني صدر و صدام حسين نشسته بود. اکنون از چپ ترين تا راستترين جريانات خواهان رفتن رژيم اسلامي هستند. اما هر جرياني با اهداف و سياستهاي کاملأ متفاوتي اين سياست را دنبال ميکند. همچنانکه فراخوان دهندگان سايت ديدگاه هم دارند به هدف قابل قبول کردن مجاهدين براي آمريکا عليه رژيم طرحشان را تبليغ ميکنند.

از من سوال کرده اند اگر به اين فراخوان نقد دارم چرا طرح بهتري را ارائه نميدهم. فکر نميکنم که نويسندگان فراخوان ندانند سياست ما و طرح ما چيست. ما رسمأ و علنأ اعلام کرده ايم: اين بحران نتيجه شاخ به شاخ شدن دو قطب تروريسم جهاني است. اين جنگ تروريستها است. جنگ تروريسم دولتي به سرکردگي آمريکا و تروريسم اسلامي. گوشه اي از اين جنگ تروريستي را سالها است ما در اسرائيل و فلسطين با اهداف محدودتري شاهديم٬ که تروريسم دولتي اسرائيل و تروريسم اسلامي دو طرف آن هستند. اکنون در ابعادي جهاني جنگ تروريستها ادامه دارد. هر دو طرف اين جنگ لازم و ملزوم يکديگرند. هر دو به اين جنگ نياز دارند که سهم خودشان را در رقابتهاي جهاني بيشتر کنند. براي تعيين سهم خواهي خود هر کدام دشمنان علني و پنهانشان را دارند. آمريکا بعد از جنگ سرد و فروپاشي "سوسياليسم" بلوک شرق احتياج دارد يک بار ديگر استراتژي جهاني خود را در رقابت با قطبهاي اقتصادي رقيب معلوم و تعيين کند. 

اسلام سياسي که مرکز و قدرت آن اکنون در ايران است تلاش ميکند که با سياست ترور و اخيرأ هم دستيابي به بمب اتمي قدرت خود و سهم خواهي خود را به قدرتهاي دنياي امروز و رقبايش بقبولاند.

براي مقابله با جنگ تروريستها همزمان بايد عليه ميليتاريسم آمريکا و عليه اسلام سياسي بود  و بايد براي سرنگوني جمهوري اسلامي از طريق مردم و جنبش انقلابي حي و حاضر موجود اقدام کرد. بايد به جنگ طلبي دولت آمريکا و متحدين آن و آماده سازي شرايط براي حمله به ايران که به معني حمله به مردم بي دفاع و دامن زدن به يک جنگ فاجعه آميز در منطقه است، نه گفت و در مقابل آن متحدانه و قدرتمند ايستاد. بايد اين اوضاع را که  تهديدات جنگي در بين طرفين آغاز شده است، بشدت محکوم کرد. بايد اعلام کرد و اينرا بايد واضح اعلام کرد که اين جنگ تروريستها است و ربطي به منافع مردم ندارد. ولي اين کافي نيست. موضع پاسيفيستي پاسخ کامل به اوضاعي نيست که ميرود به جنگ منجر شود. بايد گفت که يک طرف اين دعوا تروريسم اسلامي است. حکومتي که همين امروز و بيست و هفت سال است يک جنگ تمام عيار را بر عليه مردم در ايران و به نوعي در منطقه به پيش ميبرد. قبل از تهديدات نظامي آمريکا نيز ايران بهشت برين نبوده و مردم در آرامش و امنيت نبوده اند. پس در اين اوضاع بغرنج بايد در عين حال فراخوان سرنگوني فوري حکومت توسط  مردم را داد . مردم ايران کارگران و جوانان و زنان همين امروز در صحنه اعتراض هستند. هر کس ميخواهد به نفع اين جنبش عمل کند، نه به نفع باندها و سکتهايي نظير مجاهدين ، بايد خواهان انزواي ديپلماتيک کامل حکومت ترور و وحشت اسلامي باشد. 

جمهوري اسلامي بايد از سازمان ملل و همه مجامع بين المللي اخراج  شود.

جمهوري اسلامي نماينده مردم ايران نيست. دولتها را بايد وادار کرد خواست مردم ايران براي اخراج جمهوري اسلامي از مجامع بين المللي را بپذيرند.

تمام سفارتخانه هاي جمهوري اسلامي بايد بسته شود.

نبايد اجازه داد که هيج مقام رسمي،  اين رژيم  به عنوان نماينده مردم رسميت پيدا کند.

تمام حسابهاي بانکي سران رژيم اسلامي بايد مسدود شود و گزارش آنرا به مردم بدهند. اين پولها  نتيجه دسترنج مردم ايران است که اينها به جيب زده اند.

در مقابل اين جنگ تروريستي بايد بشريت متمدن را به خيابان آورد با محکوم کردن سياستهاي آمريکا و عليه جمهوري اسلامي از مبارزات مردم ايران بايد حمايت کرد.

آمريکا با دخالت از بالا و با جنگ افروزي ميخواهد هم رقباي خود را رام کند و هم امکان دخالت انقلابي از مردم گرفته شود.

آمريکا ميخواهد از بالاي سر مردم رژيم دست نشانده خودش را در ايران به قدرت برساند.

در مقابل اين سياستهاي امرياليستي و در مقابل حاکميت سياه رژيم اسلامي٬ بايد با قدرت هرچه بيشتري وارد ميدان شد٬ با سرنگوني اين رژيم تروريست عملأ مردم تعيين کننده تحولات سياسي در ايران ميشوند و آمريکا در مقابل اراده قوي مردم کاري از پيش نميبرد.

و.....

اينها رئوس سياست و طرحي است که چند ماه  قبل حزب کمونيست کارگري اعلام کرده است.

بنا بر اين نويسندگان فراخوان سايت ديدگاه از کم اطلاعي و عدم طرح راديکال نبوده که اين طرح را نوشته اند و در مورد نقش تروريسم دولتي آمريکا و اهداف جهاني آن سکوت کرده اند.

جرياناتي که فقط عليه رژيم اسلامي موضع ميگيرند و در مورد نقش آمريکا و متحدينش سکوت ميکنند و يا برعکس جرياناتي که فقط عليه آمريکا موضع دارند و در مورد رژيم اسلامي سکوت ميکنند و نقش اسلام سياسي را در ايجاد اين بحران کم رنگ نشان ميدهند٬ خواسته يا ناخواسته دارند به يک طرف اين دو قطب تروريستي خدمت ميکنند. بشريت متمدن در مقابل اين دو قطب تروريسم جهاني بايد به ميدان بيايند. جبهه و قطب سوم٬ جبهه مردم متمدن و آزاديخواه جهان بايد به ميدان بيايد که شر اين محورهاي جنايت را از سر جامعه کم کنند.

اول آوريل ٢۰۰۶

پايان متن
من مطمئن هستم که محمد آسنگران در کلاس هاي آموزشي حزب کمونيست کارگري با روش صحيح «رديه نويسي» آشنا شده و آموزش ديده اند.
اما رفيقانه به محمد آسنگران يادآور مي شوم که ديدگاه از نقد متمرکز و موشکافانهء ايشان از فراخوان ديدگاه و يا هر مطلب ديگري استقبال مي کند. ايشان حتما آموخته اند که «نقد يک فراخوان/بيانيه»، بايد در بارهء محتوا و بندهاي آن فراخوان باشد؛ و همانطور که پيش از اين خطاب به ايشان نوشتم، بهترين روش «رديه نويسي» اين است که ايشان تک تک بند هاي فراخوان را به نقد بکشند، و براي هرکدام از اين بند ها جايگزيني پيشنهاد کنند. با اين روش، و برخورد با موارد «عيني و اصولي»، نه تنها محمد آسنگران از برخورد «شخصي»  پرهيز کرده، بلکه امضا کنندگان مي توانند به اشتباه خود و يا درستي حمايت خود از يک فراخوان/بيانيه پي ببرند. محمد آسنگران، پس از تدوين فراخوان مورد نظرش، بايد آن را در اختيار همه گان قرار داده و امضا جمع کند، تا تئوري به عمل تبديل شود.
خواست ديدگاه ضربه زدن به رژيم است، حال از طريق فراخوان سايت ديدگاه، يا از طريق «فراخواني بهتر» از سوي محمد آسنگران. بگذاريد رژيم تضعيف شود؛ ديگر مطرح نيست که يک سايت باعث و باني آن است، يا يک حزب (هر چند که اين دو نبايستي در يک حد تأثيرگذار باشند).
ديدگاه هميشه بر اين اصل اصرار داشته که نشر و بيان گويش هاي فکري مختلف به ارتقاء دانش کاربران ياري مي رساند. به همين خاطر، از روز اول تأسيس، ديدگاه از تمام گويش هاي فکري – از راست تا چپ مطلب درج کرده و اگر انتقادي به راه و رسمش وارد بوده آن را پذيرفته است. تا به اينجا من به جز ليستي از شعار، انتقاد سازنده و واردي در شکل و شمايل يک فراخوان از محمد آسنگران دريافت نکرده ام. در عين حال مطمئن هستم اگر ايشان موارد فوق الذکر را در يک فورم متداول عرضه کند، قابل توجه بسياري قرار خواهد گرفت، و برايشان آرزوي موفقيت دارم.
جدا از اين، از محمد آسنگران مي خواهم که دلخوري هاي ايدئولوژيک/سياسي خود با مجاهدين را در رسانه هاي متعدد خودشان که حتما خواننده به اندازه لازم و کافي دارد منتشر کنند؛ چرا که ديدگاه جاي گردگيري هاي بين اپوزيسيون نيست، آنهم با اين لحن و منطق که نه برازنده ايشان است و نه درخور درج در سايت ديدگاه.
علي ناظر – 14 فروردين 1385 (2 آوريل 2006)





[Posted comments]

No press releases currently available



Iran's Crises  1998 - 2007   ©